Ebu Bekr-i Þibli hazretleri “rahmetullahi aleyh”, bu yola girmeden önce çok çalýþkan ve adil bir vali idi bir þehirde.

Bu vazifeyi baþarýyla yapmýþtý nice yýllar.
Ahali de kendisini çok seviyordu.

Bu hali zamanýn sultaný da öðrenmiþ, vazifesinde gösterdiði baþarý sebebiyle kendisine bir hil’at, yani elbise vermiþti mükafat olarak.

Bu elbiseyi özel günlerde ve itina ile giyerdi.
Titizlik gösterirdi kirlenmemesi için.

Ama bir gün elinde olmaksýzýn kirletti bu elbiseyi.
Üzüldü, ama oldu bir kere.

Sultana þikâyet ettiler

Bazý kötü kimseler bunu fýrsat bilip, þikâyet ettiler valiyi hükümdara.
- Sultaným, bu vali, sizin verdiðiniz o kýymetli hil’atý hor kullandý, üç günde kirletip tanýnmaz hale getirdi, dediler.

Ve eklediler:
- Bu, size hakarettir aslýnda.

Hükümdar da sinirlenip;
- Öyleyse azlettim onu valilikten, dedi. Acele yanýma gelsin!

Ve bir ferman çýkarttý bu hususta.
Ebu Bekr-i Þibli hazretleri, bu fermaný alýnca çok üzüldü.

Ama üzülmesinin sebebi baþkaydý.
Hükümdardan ziyade, Rabbine karþý mahcup olmuþtu mübarek zat.

Kulluk hil’atýný kirletirsek

Þöyle ki;
Kendi kendine;
“Hükümdar da bir kul nihayet. Bana verdiði bu kýymetli hil’atý, az bir ihmalle kirletince, nasýl da kýzýp azletti beni valilikten” diye düþündü.

Ayrýca;
“Sultanlarýn sultaný olan cenâb-ý Allah da bize kýymet vererek bu kulluk hil'atýný giydirdi üstümüze. Biz, bu çok kýymetli olan kulluk elbisesini günahla kirletirsek, Rabbimiz de bize gadab edip ceza verebilir. Hem bu cezanýn yanýnda öbür ceza hiç kalýr” diye düþündü.

Ve ayrýldý valilikten.
Kendini ibadete verdi.

Bu yolda çalýþýp girdi Veliler arasýna.