Ömer bin Abdülaziz hazretleri halife iken, Hasan-ý Basri hazretlerine mektup yazýp, nasihat istemiþti.

Ona cevaben;
- Ya Ömer, bir gün sen de öleceksin. Zulme, haksýzlýða mani ol, fýrsat verme. Zira asýl vazifen budur, buyurdu.

Ve devam etti:
- Kendi evladýna nasýl davranýyorsan, milletine de öyle davran. Sen Allah'ýn emrine itaat et ki, milletin de sana itaat etsinler.

Ve ekledi:
- Ey emirel müminin! Bu gün yarýn ölürsün, ama orada sultan olduðuna bakmazlar. ölüm ve sonrasýna iyi hazýrlan ki, o gün baþkalarýnýn faydasý olmaz sana.

Bu dünya imtihan

Þöyle devam etti nasihatýna:
- Ya Ömer! Senin kabir diye bir makamýn daha var ki, bu ömürden daha çok kalýrsýn orada. Bu dünya imtihandýr, ölümle biter. Fýrsat varken ölümden sonrasýna hazýrlan. Hükümdar olduðuna bakma da, ölüp, o dar kabire girdiðin günü düþün.

Sözüne devamla;
- Ya Ömer! Kýyamette bütün yaptýklarýndan hesaba çekileceksin. Eðer zulüm yapmýþsan, vay haline! Bu dünya, ahiret'e ulaþan bir köprüdür.
Takva sahiplerini Cennete götürür.

Ve ekledi:
- Senden öncekilerden ibret al ki, öldüðünde hiç piþman olmayasýn. Kalbini bu dünyaya kaptýrýrsan, kabir ve mahþeri unutursun. Az gafletle ayaðýn kayar da piþman olursun.

Aç ve kapat!

Bir gün de gencin biri nasihat istemiþti bu zattan.

Ona buyurdu ki:
- Aç ve kapat evladým!

Genç adam bir þey anlamadý.
- Neyi açýp neyi kapatayým efendim?

- Kesenin aðzýný aç, aðzýný kapat! buyurdu.

Yani fakir ve muhtaçlara yardým et ve lüzumsuz konuþma demek istemiþti.