Habib-i Acemi hazretlerine bir gün biri gelip;
- Benim, senden yüz dirhem alacaðým var, dedi ve istedi bu parayý.

Mübarek zat cevaben;
- Hiç hatýrlayamadým, buyurdu. Sen yarýn gel, bir çaresine bakalým.

Adam gitti.
O gece, iki rekat namaz kýlýp;
- Yâ ilahi, bu kimse doðru diyorsa, bu borcu ödemem için bana kolaylýk ver. Eðer yalan söylüyorsa, onu sana havale ettim, diye niyazda bulundu.

O sabah, felç oldu adam.
Hazret-i Habib bunu iþitip ziyaretine gitti.

Ne olur, affet beni

O, bu Veli zatý görünce;
- Ne olur affet, dedi. Nefsime uyup yalan söyledim. Aslýnda senden alacaðým yoktu. Ve bu cezayý hak ettim.

Ayrýca;
- Ey Habib, hakkýný helal et ve þifa için bana dua eyle, diye yalvardý.

Büyük Veli acýdý yine ona.
- Yâ ilahi, buna þifa ver, diye dua etti.

Duasý henüz bitmiþti ki adam þifa buldu.
Ve fýrlayýp kalktý ayaða.

Sanki hiç hasta olmamýþtý.

Allah’ý sevmek için

Bu zat, bir gün sohbetinde;
- Kardeþlerim, Allahü teâlâyý sevmek için, Onun düþmanlarýný sevmemek gerekir, buyurdu. Buna, hubbu fillah ve buðdu fillah denir.

Þöyle devam etti:
- Sizi Hak teâlâdan uzaklaþtýran ne varsa, düþman bilin onu ve uzaklaþýn onlardan. Kalbiniz Allah’tan baþka þeye meylederse, hasta demektir, onu tedavi edin.

- Nasýl tedavi edelim efendim? dediler.
- Kalbi hasta olmayanlarla beraber olun. Onlarýn sohbetini dinleyin, onlarýn kitaplarýný okuyun.

Þöyle bitirdi:
- Allah sevgisi, Allah adamlarýnýn kalbinde olur. Onlara yakýn olanlar da pay alýr bu nimetten.