Davud-i Tai hazretlerinin “rahmetullahi aleyh” evine biri geldi bir gün.
Ama hiçbir eþya görmedi içeride.

Kerpiçten bir yastýðý vardý, bir hasýrý, bir de su kabý.
Dikkat etti, kapý bile yoktu evinde.

Kendisine;
- Ýsterseniz bir kapý takalým eve. Vahþi hayvanlar zarar vermesinler, dedi.

Cevaben;
- Lüzum yok, buyurdu.

- Neden efendim?
- Beni bu dünyadaki vahþilerden korursunuz. Peki kabirdekilerden kim koruyacak? buyurdu.

Ve ekledi:
- Hem mezardaki yýlanlar öyle büyüktür ki, dünyadakiler hiç kalýr ona göre.

En kýymetli kul

Bir gün de cemaatine;
- Allah indinde en kýymetli kul, takva sahibi olan, yani Allah’tan korkandýr, buyurdu.

Ve ekledi:
- Rabbimiz bir kulunda iki korkuyu birleþtirmez.

- Bu ne demek? diye sordular.

Buyurdu ki:
- Yani dünyada Allah’tan korkaný cenâb-ý Hak ahirette hiç korkutmaz. Dünyada korkmayaný ise ahirette çok korkutur.

Çok seven, çok korkar

Bir gün de sohbetinde;
- Çok seven, çok korkar, buyurdu.

Ve izah etti:
- Mesela ben hocamdan çok korkuyorum. Ama sevdiðim için korkuyorum. Yani Onu üzerim, kýrarým diye titriyorum.

- Allah korkusu da böyle midir efendim? dediler.
- Elbette. Allah korkusunun da menþeinde sevgi vardýr. Allahü teâlâyý çok sevenler, Ondan çok da korkarlar.