Maruf-i Kerhi hazretleri “rahmetullahi aleyh”, abdesti bozulunca hemen tazeler, bir an bile abdestsiz durmak istemezdi.

Dicle kenarýnda uyumuþtu bir gün.
Uyanýnca, teyemmüm etti hemen.

Yanýndakiler;
- Ýþte Dicle efendim, dediler. Su varken niçin teyemmüm ettiniz?

Cevaben;
- Dicle’ye kadar ömrüm var mý bakalým? buyurdu. Zira ecel ani gelir çoðu zaman.

Ve ekledi:
“Dicle’ye, teyemmüm alýp da gideyim”, diye düþündüm. Bu arada ölürsem, abdestsiz ölmeyeyim, dedim.

Oruçlu deðil miydiniz?

Bir gün de Ramazan-ý þerif haricinde nafile oruca niyetlenmiþ olarak çarþýya gidiyordu ki, bir ara sebil su daðýtan bir kesmeyi gördü yol kenarýnda.

Adamcaðýz;
- Bu sudan içenden Hak teâlâ razý olsun! diye baðýrýyordu yüksek sesle.

Bu duayý iþitince durdu.
Ve alýp içti o sudan.

Bunu gören bir yakýný;
- Siz oruçlu deðil miydiniz efendim? diye sordu bu zata.

Cevaben;
- Evet, nafile oruca niyet etmiþtim, buyurdu. Ama sebilcinin duasýný iþitince bozdum orucumu. Belki kabul olur da Hak teâlânýn rýzasýna kavuþurum diye ümitlendim.

Ve ekledi:
- Zira cenâb-ý Hakk’ýn rýzasý nerdedir, belli olmaz.

Azabtan kurtulmak için

Bir gün de;
- Ahirette azabtan kurtulmak için ne yapmalý? diye sordular bu zata.

Cevabýnda;
- Ehl-i sünnet âlimlerine uyan veya onlarýn kitabýný okuyan, azabtan kurtulur, buyurdu.

Ve ekledi:
- Gayemiz, bir kiþiyi olsun küfürden kurtarmaktýr.