Biþr-i Hafi “rahmetullahi aleyh”, gençlik senelerinde günah içinde yaþardý.
Ýçki içerdi mesela.

Bir gün yine içip sarhoþ halde sallanarak giderken, yerde, çamurlar arasýnda bir kaðýt gördü birden.

Besmele-i þerife yazýyordu kaðýtta.
Ýçi sýzlayarak eðilip aldý.

Çamurunu giderdi.
Tazim ile öpüp baþýna koydu.

Ve üzerine güzel kokular sürerek evinin duvarýna astý o kaðýdý.

Git, Biþr’e haber ver ki…

O gece, tanýdýðý salih bir kimseye, rüyasýnda;
- Git, Biþr'e haber ver ki, dün yaptýðý bir iþten dolayý Allahü teâlâ ondan çok memnun ve razý oldu.
O, Rabbinin ismini yerden alýp nasýl temizlediyse,
Allahü teâlâ da Onu günah iþlerden temizler, denildi.

Ve uyandý uykudan.
Biþr’i iyi tanýyordu.

Ýçki içtiði meyhaneye koþtu hemen.
Dýþardan seslendi kendisine.
- Ey Biþr! Çýk dýþarý!

Biþr tanýmýþtý bu sesi.
Salih bir demirciydi bu.
Meyhaneden çýkýp, koþtu yanýna.

Sana bir haberim var

Demirci onu görünce;
- Ey Biþr, sana bir haberim var, dedi.

Biþr heyecanlandý:
- Kimden haber var?
- Allahü teâlâdan.

Bunu iþitince aðlamaya baþladý:
- Yoksa bana kýzýyor mu? Güceniyor mu bana?
- Hayýr hayýr, iyi haber, deyip gördüðü rüyayý anlattý kendisine.

Biþr, sevinç içinde meyhaneye döndü.
Ve arkadaþlarýna;
- Beni çaðýrdýlar, gidiyorum, dedi. Artýk beni göremeyeceksiniz bu meyhanede.

Bütün günahlarýna tövbe etti.

Ýlim öðrenmek için Baðdat’a gitti hemen.
Bir büyük bir Veli olarak dönüp geldi.