Bir gün Cüneyd-i Baðdadi “kuddise sirruh” hazretlerine bazý sevdikleri;
- Efendim, bize ihlas hakkýnda bir misal verir misiniz? dediler.

O da þunu anlattý onlara:

Evliyalardan birine, bir gün;
- Efendim, "Ýhlas" hususunda çok etkilendiðiniz bir olay yaþadýnýz mý? diye sorarlar.

Cevabýnda;
- Evet yaþadým, buyurur.

Ve þunu anlatýr:

Mekke-i mükerremede altýn kesemi kaybetmiþ, parasýz kalmýþtým.
Basra'dan para bekliyordum.
Ama gelmemiþti.

Saçým sakalým da çok uzamýþtý.
Bir berbere girdim ve;
- Param yok, Allah rýzasý için saçlarýmý düzeltebilir misin? diye sordum.

Berber, o anda birini týraþ ediyordu.

Hemen adamýn yanýndaki boþ koltuðu gösterip;
- Þuraya otur, dedi.

Ve onu býrakýp, beni týraþ etmeye baþladý.

Ama adam itiraz etti.

Berber ona;
- Kusura bakma efendi, sizi ücret mukabilinde týraþ ediyorum. Ama bu genç, "Allah rýzasý" için istedi, Allah için olan iþler önceliklidir ve bir bedeli yoktur. Yani Allah için olan iþin bedelini kullar ödeyemez, dedi.

Berber týraþý bitirdi.

Üstelik cebime birkaç altýn sokuþturdu ve;
- Acil ihtiyaçlarýný karþýlarsýn, imkaným bu kadar, kusura bakma dedi.

Aradan birkaç gün geçti.
Beklediðim para geldi.

Ona, bir kese altýn götürdüm.
- Asla alamam, dedi.

Ve ekledi:
- Allah için olan iþin bedelini kullar ödeyemez demedim mi, var git iþine, Allah selamet versin.

Helalleþip ayrýldým.

Ama tam kýrk senedir ona dua ediyorum.
Hatta ona dua etmeye doyamýyorum.

Geceleri de kalkýp dua ediyorum.


En zor þey nedir?

Bir gün de cemaatine:
- Dünyada en zor þey nedir, biliyor musunuz? dye sordu.
- Bilmiyoruz efendim, dediler.

Buyurdu ki:
- En zor þey Peki demektir.

- Neye peki demek efendim?
- Tabii ki hak söze. Çünkü nefs, Peki demek istemez. Ebu Cehil, Resulullaha “aleyhisselam” bir defa Peki deseydi, Hazret-i Ömer “radýyallahü anh” gibi kýymetli olurdu.

Ve ilave etti:
- Hazret-i Ömer de “radýyallahü anh”, eðer Peki demeseydi, Ebu Cehil'den daha tehlikeli olurdu.