Süfyan-ý Sevri hazretleri “rahmetullahi aleyh”, bir arkadaþýyla Mekke'ye gidiyor, yol boyunca göz yaþýyla aðlýyordu devamlý.

Beytullah'a varýnca bir genci gördüler ki, sararmýþ, solmuþtu.
Onlar bakarken, genç adam aþk-ý ilahi ile Allah diye baðýrdý ve yere düþtü birden.

Hemen yanýna koþtularsa da, yetiþemediler.
Vefat etmiþti.

Meðer Allah korkusu o kadar çokmuþ ki gençte, etrafa yanýk ciðer kokusu yayýldý hemen.

Bu hâl, çok tesir etti Süfyan-ý Servi hazretlerine.

Cesedinin baþýnda;
-Ey Allah korkusundan vefat eden kul! Bugüne kadar on defa hac yaptým. Bunlarýn sevabýný sana verdim. Sen de, þu halinin sevabýný bana ver! diye seslendi.

Dinin iki temeli

Bu zat, bir gün cemaatine;
- Ýslamiyet, iki temel üzerine kurulmuþtur! buyurdu.

- Onlar nedir efendim? dediler.

Buyurdu ki:
- Birincisi öðrenmek, ikincisi öðretmektir. Ýslamiyet’i bilmemekse felakettir.

Þaþýrdýlar:
- Felaket mi efendim, neden?
- Çünkü cahillik özür deðildir. Ahirette; Öðrenemedim, bilmiyordum gibi sözler geçersiz olacaktýr.

Ve ilave etti:
- Bilmeden günah iþleyen, iki kat günaha girer.

Ve izah etti bunu:
- Birincisi o fiili iþlemesi, ikincisi ise, o fiilin günah olduðunu öðrenmemesidir.

Þöyle bitirdi:
- Lüzumu kadar din bilgileri öðrenmek her Müslümana farzdýr ve imkân dahilindedir.