Maruf-i Kerhi hazretleri “rahmetullahi aleyh”, devrinde bir çocuk bir iþi için evinden çýkmýþ, fakat geri dönmemiþti bir daha.

Babasý yoktu.
Annesi gözyaþýyla aðlýyor, bir an önce oðluna kavuþturmasý için dua ediyor, Rabbine yalvarýyordu.

Nihayet Maruf-i Kerhi hazretlerini hatýrladý kadýn.

Doðruca kapýsýna gidip;
- Efendim, dua edin de oðlum evine dönsün, diye yalvardý.

Mübarek zat, acýdý kadýncaðýza.
Elerini kaldýrýp;
- Ýlahi! Yer senin, gökler senin, ikisi arasýndakiler de senindir. Bu kadýnýn oðlu nerdeyse, evine döndür de, bu hasret bitsin, diye yalvardý.

Nerelerdeydin oðlum?

Kadýn ayrýlýp evine döndüðünde, gördü ki oðlu gelmiþ, kapýda annesini bekliyor.

Kuvvetle sarýldý oðluna.

Sonra da;
- Nerelerdeydin oðlum? dedi. Meraktan öldüm. Nasýl geldin?

Þöyle anlattý:
- Beni bazý kimseler kaçýrdý anneciðim. At üstünden günlerce yol alýp, çok uzaklarda bir yere götürdüler ve hapsettiler daracýk bir yere. Az önce bir el beni alýp buraya koydu. Kendisini görmedim.

Annesinin gözleri parladý.
- O el, Maruf-i Kerhi hazretlerinin eliydi evladým.

Ýki þeye dikkat edin!

Bir gün de nasihat istediler bu zattan.
- Ýki þeye dikkat edin, buyurdu.

- Onlar nedir efendim? dediler.

Buyurdu ki:
- Birincisi, ihlaslý olmaya bakýn. Ýhlaslý olan, her iþinde muvaffak olur çünkü.

- Öbürü efendim?
- Ýkincisi, yapacaðýnýz iþi hemen yapýn. Býrakmayýn sonraya. Hadis-i þerifte mealen; “Sonra yaparým diyenler helak oldu, ziyan etti” buyuruluyor.