Cüneyd-i Baðdadi “kuddise sirruh” hazretleri, bir gün talebesiyle sohbet ediyordu ki, içeriye bir genç girdi. Ve ön tarafa oturdu.

Ancak bu geleni kimse tanýmýyordu talebeden.

Biraz sonra o genç ayaða kalkýp;
- Bir þey sorabilir miyim? dedi.

Hazret-i Cüneyd;
- Tabii, sor, buyurdu.

Genç sordu:
- Bir hadis-i þerifte mealen; “Müminin firasetinden sakýnýnýz. Zira o, Allah’ýn nuruyla bakar” buyuruluyor. Bunun mânâsý nedir acaba?

Hazret-i Cüneyd, o gence sertçe bakýp;
- Müslüman ol Müslüman! buyurdu.

Bu cevap üzerine genç utandý, mahcub oldu.
Kalbi, bu Veli’nin muhabbetiyle doldu.

Meðer hýristiyanmýþ.
Ve zünnar varmýþ belinde.

Kalbi deðiþti birden.
Kelime-i þehadeti getirip, Müslüman oldu.
Onun kerametiyle halas oldu küfürden.

Nimetler karþýlýksýz

Cüneyd-i Baðdadi hazretlerine sevdiklerinden biri;
- Efendim, hiç ibadet yapmadan, karþýlýksýz olarak Allah’ýn lütuf ve nimetlerine kavuþmak mümkün müdür? diye sordu.

Cevabýnda;
- Rabbimizden bize gelen nimetlerin hepsi zaten Onun lütfudur ve hepsi karþýlýksýzdýr, buyurdu.

Ve daha açýkladý:
- Bizim gibi günahkâr kullarýn yapacaðý ibadet, Onun nimetlerine karþýlýk olabilir mi hiç? Mümkün deðil.

Þöyle bitirdi:
- Ýbadetlerimiz ne kadar çok olursa olsun, yine de Onun nimetlerine karþýlýk olamaz.