Biþr-i Hafi hazretleri “rahmetullahi aleyh”, büyük Velilerdendir.
Hanbeli mezhebinin kurucusu olan Ýmam-ý Ahmed bin Hanbel hazretleri “rahmetullahi aleyh” Onu çok sever, sýk sýk yanýna gidip oturur ve sohbetini dinleyip büyük haz duyardý.

Bir gün Ýmam-ý Ahmed’in “rahmetullahi aleyh” talebeleri;
- Efendim, siz tefsir, hadis ve fýkýhta büyük âlimsiniz. Buna raðmen Biþr-i Hafi hazretlerini ziyaret eder, Onun sohbetini dinlersiniz, hikmeti nedir? dediler.

Cevabýnda;
- Haklýsýnýz, buyurdu. Fýkýh, hadis ve tefsir gibi zahiri ilimlerde dediðiniz gibidir. Ama kalb ilmini o benden iyi bilir. Sohbetlerinden istifade ediyorum.

Ýlim hikmet yayardý

Bu zatýn ömrü, ilim öðrenip baþkalarýna öðretmekle geçerdi sadece.
Ýnsanlara, ilim, hayâ ve edeb öðretirdi.

O, ne zaman, nerede konuþsaydý, ilim ve hikmet kokularý yayýlýrdý etrafa.

Nihayet vefat etti.

O gün yakýndan ve uzaktan öyle çok kalabalýk toplandý ki, cenazesini evinden sabah aldýlar, akþam geç vakitte ancak varabildiler kabristana.

Kendisini, rüyada görüp;
- Allahü teâlâ size ne muamele etti efendim? dediler.

Cevabýnda;
- Kýyamete kadar, bana muhabbet besleyen kimseleri, Allahü teâlâ affetti, buyurdu.

Zikir nedir?

Bir gün de, cemaatten biri;
- Hocam zikir nedir? diye sordu bu zata.

Buyurdu ki:
- Zikir, Allahü teâlâyý anmak, yani hatýrlamaktýr.

Sonra izah etti:
- Bir iki kiþi, bir yerde oturur, Allah'tan ve Peygamberden “aleyhisselam” bahsederlerse, zikretmiþ olurlar.

Ve ekledi:
- Bir ilmihal kitabý açýp okumak da zikirdir. Melekler, böyle meclisleri bulunca hemen oraya üþüþür, onlarý sarar, onlar için duada bulunurlar.