Cüneyd-i Baðdadi “kuddise sirruh” hazretleri, henüz çocuk idi ki, dayýsý ve üstadý olan Sýrri Sekati hazretleri “rahmetullahi aleyh” Onu yanýna alýp birlikte Hacca gittiler.

Mescid-i harama geldiklerinde dörtyüz âlim toplanmýþ, þükür hakkýnda konuþuyor, tarifini yapýyorlardý þükrün.

Bir kenara oturup dinlediler.
Dörtyüz tarif yapýldýysa da, yine de þükrün tam tarifi yapýlamamýþtý.

Sýrri Sekati hazretleri, yedi yaþýndaki yeðenine;
- Haydi Cüneyd, kalk sen de bir þey söyle, dedi. Söyle de insanlar tam öðrensin þükrün tarifini.

Hazret-i Cüneyd;
- Peki, deyip kalktý ayaða.

Yüksek sesle;
- Þükür, Allahü teâlânýn verdiði nimetleri, Onun emrettiði gibi kullanmak, onlarla günah iþleyip de Allah’a isyan etmemektir, dedi.

Âlimler, bu tarifi çok beðenip;
- Þükrün mânâsý þimdi tamam oldu, dediler.

Sabah akþam tövbe edin!

Bir gün bu zatý sevenlerden biri;
- Efendim, ölüm zamanýnda, Azrail “aleyhisselam” göründükten sonra tövbe kabul olur mu? diye sordu.

Cevabýnda;
- Evet, bu, Allahü teâlânýn bu ümmete mahsus bir ihsanýdýr, buyurdu.

- Öyleyse her gün yerine, öleceðimiz zaman toptan tövbe etsek olmaz mý efendim?

Mübarek zat sordu ona:
- Senin mesleðin nedir?
- Terzilik efendim.

- Ne zamandan beri bu iþi yapýyorsun?
- Yirmi senedir.

- Terzilikte en kolay þey nedir?
- Kumaþ kesmek efendim.

- Peki, ölüm anýnda, son nefeslerini verirken de kumaþ kesebilir misin?
- Hayýr, bu imkânsýz efendim.

O zaman buyurdu ki:
- Peki, yirmi yýldýr devamlý yaptýðýn bir þeyi ölüm anýnda yapamazsan, hiç yapmadýðýn bir þeyi nasýl yapacaksýn kardeþim?

Adam mahcup olmuþtu.
- Haklýsýnýz efendim, dedi.