Seyyid Abdülkadir-i Geylani “kuddise sirruh” hazretleri, henüz küçükken, güzel ahlaký ile temayüz etmiþti.

Onsekiz yaþýnda büyük bir âlim oldu.
Ýnsanlara vaaz-ü nasihata baþladýðýnda öyle büyük ilgi ve alaka uyandýrdý ki, cemaat medreseye sýðamaz oldu.

Medrese etrafýndaki bütün evler yýkýlýp medreseye katýldý.
Bütün Baðdat halký, genç ihtiyar herkes inþaatta bilfiil çalýþtýlar.

Bu da kifayet etmeyince sahraya çýktý.
Ýnzivaya çekildi oralarda.

Yirmibeþ sene, kendisini gizledi.
Çok riyazet yapýp nefsini ýslah etti.

Kýrk sene müddetle, gece sabahlara kadar uyumayýp, ibadetle geçirdi gecelerini.

Emr-i marufu býrakma!

Bir gün, nasihat isteyen bir gence;
- Emr-i marufu elden býrakma, buyurdu Fakirlere ve mücahitlere mal ile yardým yap! Günah iþlemekten kork! Fakir olunca da üzülme! Allahü teâlâ servet de ihsan eder.

Delikanlý memnun olmuþtu.
- Baþka efendim?
- Din kardeþlerinin sýkýntýlarýný gider. Büyüklerimiz, kendileri için deðil, baþkalarýna yardým için çalýþýp kazanmýþlardýr.

Þöyle bitirdi:
- Hocalarýnýn yanýnda edebli ol! Zira üstaddan, ancak edebli olanlar istifade eder.

Güler yüzlü ol!

Biri de nasihat istedi bu zattan.

Ona buyurdu ki:
- Aile efradýnla tatlý sözlü, güler yüzlü ol! Allahü teâlânýn emir ve yasaklarýný öðret onlara.

Ve ekledi:
- Her halinde Ýslam’a uy! Çoluk çocuðunu da Cehennem ateþinden koru. Allah dostlarýnýn, Evliya zatlarýn hayat hikayelerini oku. Çocuklarýna da anlat!

Son olarak;
- Hiç kimseyi gýybet etme! Gýybet yapaný da sustur! buyurdu.