Hallac-ý Mansur “rahmetullahi aleyh” hazretlerine, bir gün bazý sevdikleri;
- Fakirlik nedir efendim? diye sordular bu zata.

Cevabýnda;
- Fakirlik, herkesten ümidini kesmek ve her ihtiyacýný Rabbinden istemektir, buyurdu.

Ve ekledi:
- Yani bir Müslüman ne kadar sýkýntýda olsa da, yine de hiçbir iþini aciz kullara arz etmemelidir.

Asýl hürriyet

Bir gün de sohbetinde;
- Kardeþlerim, kim Rabbine tam kulluk ederse, baþkalarýna kul olmaktan kurtulur, buyurdu. Ve her kim hürriyet istiyorsa, Rabbine ibadete daha sýký sarýlmalýdýr.

Ve ilave etti:
- Çünkü asýl hürriyet, Allah’a kul olmak, nefse ve insanlara kul olmaktan kurtulmaktýr.

Biri de nasihat istemiþti bu zattan.

Ona cevaben;
- Az da olsa, nefsine fýrsat verme, buyurdu. Sen onu hayýrlý þeylerle meþgul et ki, o seni günah iþlerle meþgul etmesin.

Nefs feryat eder

Bir gün de namazýn önemini anlatýyordu ki;
- Müslüman demek, beþ vakit namazýný muntazam kýlan, hiç geçirmeyen insan demektir! buyurdu.

Peþinden sordu ordakilere:
- Nefse en zor gelen iþ nedir, bilir misiniz?
- Bilmiyoruz, nedir hocam?

- Namaz kýlmaktýr.
- Neden efendim?

- Çünkü nefs istemez. Bir Müslüman namaza durunca nefsi feryat eder adeta.

Þöyle bitirdi:
- Bir kimse, beþ vaktini muntazam kýlýyorsa, onun yapamayacaðý iþ yoktur.