Hallac-ý Mansur “rahmetullahi aleyh” hazretlerine bir gün bir kimse gelerek;
- Tasavvufta fakirlik nedir efendim? diye sordu.

O an zindanda idi.
Adam baktýðýnda, zindanýn duvar taþlarýnýn altýn ve gümüþ olduðunu fark etti o anda.

Bu defa da;
- Fütüvvet nedir efendim? diye sordu.

Cevaben;
- Bu gece anlarsýn, buyurdu.

O gece, rüya gördü o kiþi,
Þöyle ki, kýyamet kopmuþ, bütün insanlar bir meydanda toplanmýþlardý.

Bir ara Hallac-ý Mansur hazretlerini gördü yanýnda.

Ve bir nida duydu:
- Ey Mansur, seni seven Cennette, sevmeyen Cehennemde olacaktýr, buyuruluyordu.

Hazret-i Mansur hazretleri bu nidayý duyunca;
- Yâ Rabbi, sevmeyen kullarý da affeyle! diye yalvardý.

Büyük Veli o kimseye dönüp;
- Ýþte fütüvvet budur, buyurdu.

Komþularla iyi geçin!

Bu zat, akrabasýndan bir hanýma;
- Komþularla iyi geçin. Bu, iyi bir huydur! buyurdu.

Sonra þunu anlattý:
Peygamber efendimize “aleyhisselam” bir kadýný methedip;
- Çok ibadet yapýyor, dediler.

Efendimiz “aleyhisselam” sordu:
- Komþularýyla arasý nasýl?
- Ýyi deðil, onlarý üzüyor, dediler.

O zaman;
- Öyleyse o kadýn Cehennemliktir, buyurdu.