Sýrri-yi Sekati hazretlerinin “rahmetullahi aleyh” son hastalýðý idi.

Son nefeslerini alýyor, talebesi Cüneyd-i Baðdadi hazretleri de yanýnda bulunuyordu.
Hocasýnýn vefat edeceðini anlayýnca aðlamaya baþladý.

Sonra kendini toparlayýp;
- Ey üstadým! Nasihatýnýza muhtacým, diye arzetti.

Büyük Veli gözlerini açýp;
- Kötülerle oturup sohbet etme, iyilerle bulunmaya gayret et, buyurdu. güçlü insan þudur ki, nefsine hakim olup, hiçbir arzusunu yapmaz.

Sözüne devamla;
- Allah’tan korkanýn, gözüne uyku girmez, daima ölümü ve ahireti düþünür. Yemekten ve içmekten kesilip, yürüyen ölü gibi bulunur bu hayatta.

Þöyle devam etti:
- Ýyi insan þudur ki, mahcup ve edeblidir. Bir Müslüman, kendisine bir þey arzetse, Peki der, itiraz etmez. Allah korkusundan gözüne uyku girmez. Hâlim ne olacak diye göz yaþlarý döker hep.

Gýybeti dinlemeyin!

Bu zat bir gün de sevdiklerine;
- Gýybet yapaný dinlemeyin. Hatta susturun, buyurdu. Çünkü gýybet günahý, zina günahýndan büyüktür.

- Nasýl susturalým efendim? dediler.
- Açýkça Sus! deyin. Böyle yapana yüz þehit sevabý verilir.

Ýhlasla ibadet edersek

Bir gün de;
- Bir insan ihlasla ibadet ederse, cenâb-ý Hak onun dünyada iþlerini kolaylaþtýrýr, kabirde ona acýr, ahirette affeder, buyurdu.

- Ya ihlas olmazsa efendim? dediler.
- O zaman çok sýkýntý çeker, buyurdu.