Hallac-ý Mansur “rahmetullahi aleyh” hazretleri devrinde, birinin bir kuþu vardý ve kuþ öldü bir gün.

Çok üzülüyordu ki, bu Veli’ye rastladý birden.
Ve söyledi kuþunun öldüðünü.

Büyük Veli;
- Çok mu üzülüyorsun? diye sordu.
- Evet efendim, çok üzülüyorum.

- Ýstiyorsan, dirilsin kuþun.
- Çok isterim ama dirilmez ki.

- Allahü teâlâ dilerse, dirilir, buyurdu.
O anda Allah’ýn izniyle kuþ canlanýp geldi yanlarýna.

Adam sevinçten uçuyordu.

Enelhak ne demek?

Hallac-ý Mansur hazretleri, sekr halinde iken, aðzýndan (Enelhak) kelimesi çýktý bir gün.

Bu söz, görünüþte ben Hakk’ým mânâsýna geliyorsa da, Onun, bundan muradý bu deðildi tabii.

Ben yokum, Allah var demek istemiþti.
Zira sekr halindeydi.

Yani aklý, þuuru yerinde deðildi.
O devrin âlimleri, onun bu sözünü dini yönden küfür sayýp, hapsettiler.

Sabýr nedir?

O hapiste iken sevdiklerinden biri yanýna gidip;
- Sabýr nedir efendim? diye sordu.

Mübarek zat, ayaklarýný baðlayan kalýn zincirlere iþaret ederek;
- Sabýr þudur ki, þu kalýn zincire bir kere baksam, açýlýrlar, buyurdu.

Ve o zincire bir nazar etti.
O anda kalýn zincir, kopuverdi ortadan.

O kimse, þaþkýnlýkla zincire bakýyordu ki, bu defa içinde bulunduðu hücrenin duvarýna baktý.

O bakýþla kayboldu duvar.
Ve o anda, Dicle’nin kenarýnda buldular kendilerini.

Adamcaðýz, neler oluyor diye düþünürken yine zindanda olduklarýný fark etti.

Büyük Veli ona dönüp;
- Ýþte sabýr budur, buyurdu.

Yani, bütün bunlara raðmen, sabredip hapishaneden çýkmýyorum demek istedi.