Cüneyd-i Baðdadi hazretlerine “rahmetullahi aleyh” bir gün biri gelerek;
- Efendim, sizden bir þey öðrenmek istiyorum, dedi.

Mübarek zat sordu:
- Nedir öðrenmek istediðin?
- Nefsle ilgili efendim. Nefsin yola gelmesi için kesin ilaç nedir acaba?

Cevaben;
- Bunun kesin ilacý, hiçbir isteðini yapmamaktýr, buyurdu. Ne derse, tersini yapmaktýr. Çünkü ahmaktýr nefs. Her arzusu, kendi aleyhinedir. Hatta nefs bir canavardýr, asla doymaz. Ona muhalefet etmekten baþka kurtuluþ yolu yoktur.

Bu cevap, hoþuna gitti adamýn.
Teþekkür edip ayrýldý.

Giderken de kendi kendine;
“Ýþte ey ahmak nefsim, sen de duydun. Sana kaç defa söylerdim de, inanmazdýn. Ýþte bak ayný cevabý verdi bu büyük Veli de. Bizzat Ondan iþitmen için getirdim seni buraya” diye söyleniyordu.

Öylesini bulamazsýn

Bir gün de, biri gelip;
- Bu devirde arkadaþlýk yok, güzel iliþkiler kalmadý, diye dert yandý bu zata.

Büyük Veli;
- Kardeþim, derdini paylaþacak arkadaþ ararsan, tabii bulamazsýn, buyurdu. Ama sýkýntýsýný gidermek istediðin, derdini dinleyip teselli edeceðin bir arkadaþ arýyorsan, böylesi çoktur.

Ýslam ahlaký nedir?

Bir gün de;
- Ýslam ahlaký nedir efendim? diye sordular.

Cevabýnda
- Ýslam ahlaký, kimseye yük olmamak ve herkesin yükünü çekmektir, buyurdu. Böyle olan kimse herkes tarafýndan sevilir.

- Bazýsýnýn yanýna rahat gidemiyoruz efendim, dediler.
- Çok fena, buyurdu. Falancaya iþim düþmektense, kalsýn dedirten kimse mahvolmuþtur.