Ahmed bin Mesruk hazretleri “rahmetullahi aleyh”, Horasan’da yetiþen büyük Velilerdendir.

Haramdan öyle çok kaçardý ki, bu yüzden bir çok mubahý da terk ederdi.
Onu gören, Evliya olduðunu anlardý hemen.

Her iþte Allahü teâlânýn rýzasýný düþünür;
“Yâ ilahi, bizi ateþte yakma!” diye yalvarýrdý.

Kalbini Allah sevgisi sarmýþtý.

Sevdiklerine;
- Bir muhabbet, Allah için deðilse, o sevgi, onun için öldürücü zehirdir, buyururdu.

Er geç piþman olur

Bir gün de sohbetinde;
- Kardeþlerim, bir gönül, Allah’tan gayrisine tutulmuþsa, yýkýlmýþ demektir, buyurdu.

Ve ekledi:
- Bir kul, Rabbinden gayri bir þeyden haz duyarsa, o þey, onun için dert ve maraz olur ilerde. Ve kim Allah’tan baþkasýna yakýnlýk duyarsa, er veya geç piþman olur.

Ahirette neler sorulacak?

Bir gün de;
- Ahirette neler sorulacak? diye sordular.
- Dört þey, buyurdu.

- Onlar nedir efendim?
- Vücudunu nerede eskittiði, vaktini nerede harcadýðý, ilmini nerede kullandýðý, parayý nereden kazanýp nereye sarfettiði.

Hem namaz kýlýyor…

Dinleyenlerden biri;
- Hocam, bazýlarý hem namaz kýlýyor, hem de kötü iþler yapýyor. Buna ne dersiniz? diye sordu.

Cevabýnda;
- Ýnsaný kötülüklerden ancak kabul olan namaz korur, buyurdu.

- Hangi namaz kabul olur efendim?
- Farzlarýna, vaciblerine, sünnetlerine hatta müstehaplarýna tam uyarak kýlýnan namazý Allahü teâlâ kabul eder. O kiþi istese de kötülük yapamaz artýk.