Muhammed bin Vasi hazretleri “rahmetullahi aleyh”, bir gün nasihat isteyen bir gence;
- Ýnsanlara karþý dilini muhafaza etmek, altýný muhafaza etmekten daha zordur, buyurdu.

Ve ilave etti:
- Ahiret'te, Cennete giden bir kimsenin orada aðlamasý ne kadar garipse,
Cennete gideceði meçhul olan bir kiþinin gülmesi de o kadar gariptir.

Öyle zatlar vardý ki…

Bir gün de sohbetinde;
- Kardeþlerim, vaktiyle öyle mübarek zatlar vardý ki, baþýný, hanýmýyla bir yastýða koyardý ama, sabaha kadar uyumaz, sessiz sessiz aðlar, yastýðý gözyaþýndan ýslanýrdý, buyurdu.

Ve ekledi:
- Yirmi yýl geceleri böyle aðlardý da, hanýmýnýn bundan haberi olmazdý yine.

Dünya, küçük ve dardýr

Bir gün de sohbetinde;
- Kardeþlerim, bu dünya, küçük ve dardýr, buyurdu. Bunun için burada, sýkýntý, keder vardýr. Dünya iþleri için sýkýlan kimsenin gönlü dünyaya dönük demektir.

Þöyle devam etti:
- Gönlünü ahirete çeviren, rahat eder. Çünkü ona giden yol, çok geniþ ve sonsuzdur.

Ve sordu onlara:
- Kavgalar, dar yerlerde olur, öyle deðil mi?
- Evet efendim, dediler.

- Neden? Çünkü herkes, kendini ön plana çýkarýr. Herkes, kendi menfaatini kayýrýr ve herkes, dünya malýna ben sahip olayým der. Böyle düþünenlerin, sýkýntýsý çok olur.

Þöyle bitirdi:
- Ama verenler, daima rahat ve huzurlu olurlar.