Seyyid Ahmed Rýfai hazretleri “rahmetullahi aleyh”, bir gün evinde paltosuyla otururken, kedi gelip uyudu paltonun eteðinde.

Az sonra namaz vakti geldi.
Kalkacak olsa uyanýrdý kedicik.

Onu uyandýrmaya gönlü razý olmadý.
Kendisi uyanmasý için biraz bekledi.

Uyanmayýnca, paltosunun o kýsmýný kesip gitti camiye.
Geldiðinde kedi uyanmýþtý.
Kestiði parçayý yerine dikti yine.

Kusurum varsa söyleyin

Bir gün de, sevdiklerini toplayýp;
- Kardeþlerim, bir hatam varsa, lütfen söyleyin ki düzelteyim, buyurdu.

Orada bulunanlar;
- Estagfirullah! dediler. Biz sizde hiçbir hata ve kusur görmüyoruz.

Ancak bir tanesi;
- Efendim, izin verirseniz ben bir kusurunuzu söylemek istiyorum, deyiverdi.

Seyyid hazretleri “rahmetullahi aleyh”;
- Söyle kardeþim, buyurdu. Söyle ki hatamý düzelteyim.

- Efendim, dedi. Sizin kusurunuz þu ki, bizim gibi günahkâr ve asi kullarý huzurunuza kabul ediyor, kýymetli vakitlerinizi bizim gibilere sarfedip ziyan ediyorsunuz.

O zaman;
- Kardeþlerim, þu muhakkak ki, içinizde günahý en fazla olan benim, buyurdu. Ama siz hüsnü zan ediyorsunuz.

Kurtulmanýn çaresi

Bir gün de sevdiklerine;
- Bu zamanda Cehennemden kurtulmanýn bir tek çaresi vardýr, iki deðil, buyurdu.

Dinleyenler;
- O nedir efendim? dediler.

Buyurdu ki:
- Kurtulmanýn tek yolu, kurtulanlarla beraber olmaktýr.

- Kurtulanlar kimlerdir efendim?
- Allah dostlarý, yani Evliyaullahtýr.