Ýmam-ý Ali Naki hazretleri “rahmetullahi aleyh”, bir gün sultanýn oðlunun düðününde bulunmuþtu.

Davetliler arasýnda bir genç vardý.
Bir þeyler anlatýp insanlarý güldürüyor, kendi de kahkahalar atýyordu utanmadan.

Büyük zat o gence dönerek;
- Sen böyle gülüyorsun ama yakýnda öleceksin, haberin var mý? buyurdu.

Delikanlý hiç oralý olmadý.

Aldýrmaz bir tavýrla,
- Yook, dedi.

Ve devam etti kahkahalarýna.

Bir daha ikaz etti mübarek zat.
- Evladým, sen yakýnda ansýzýn öleceksin. Bu sonsuz yolculuða bir hazýrlýðýn var mý?

O yine umursamaz bir eda ile;
- Yook, dedi.

Ve devam etti gülmeye.
Nihayet düðün bitti, daðýldý herkes.

Aradan üç gün geçmiþti ki, o genç evinde vefat etti aniden.


Hayýrlýsýný iste

Bir gün de, bu zata biri gelip;
- Efendim! Yakýnda bir çocuðumuz olacak. Dua edin de erkek olsun, diye rica etti.

Ona cevaben;
- Hak teâlâ ne nasib ederse, hayýrlýsý odur, buyurdu.

O yine ýsrar etti.
- Dua edin de erkek olsun hocam.

Buyurdu ki:
- Evladým, nice kýz çocuklarý vardýr ki, erkek çocuklardan daha hayýrlýdýr. Sen hayýrlýsýný iste.

Adamýn aklý baþýna geldi nihayet.
- Peki efendim, deyip eve gitti.

Kapýdan girince;
- Kýzýn oldu, diye müjde verdi yakýnlarý.