Seyyid Ebül Vefa hazretlerinin “rahmetullahi aleyh” huzuruna, bir gün sevdiði bir tüccar gelerek;
- Efendim, izin verirseniz ticari bir sefere çýkacaðým, diye arzetti.

Büyük Veli;
- Ýyi olur, buyurdu. Ýnþallah çok para kazanýr ve afiyetle geri dönersin.
- Ýnþallah efendim, dedi.

Elini öpüp ayrýldý huzurundan.

O gün bir tanýdýðýna rastlayýp ona da sordu bu meseleyi.
- Ticari bir sefere çýkmayý düþünüyorum. Ne dersin?
- Bana soruyorsan, gitme derim.

- Neden?
- Ne bileyim, yollar tehlikeli. Eþkýya falan…

Kafasý karýþmýþtý

Sonunda Ebül Vefa hazretlerinin “rahmetullahi aleyh” sözüne uyarak çýktý sefere.

Çok para kazanýp geri dönerken, bir handa konakladý.
O gece yatýp, eþkýyanýn haný basýp bütün malýný gasbettiklerini gördü rüyasýnda.

Çok üzüldü, periþan oldu.
Uyanýnca, rüya olduðunu anlayýp sevindi bu defa.

Sürur içinde gelip Ebül Vefa hazretlerini “rahmetullahi aleyh” ziyaret etti.

Büyük Veli sitem etti kendisine:
- Sefer için bize sormuþtun. Tekrar baþkasýna neden sordun?
Mahcubiyetinden önüne baktý.

Dünyada en zor iþ

Büyük Veli;
- Dünyada en zor iþ, karar vermektir kardeþim. Bir iþ, bir Allah adamýna danýþýlýp yapýlýrsa, o iþin neticesi þer olsa bile, bu istiþarenin bereketiyle hayra dönüþür, buyurdu.

Ve þöyle devam etti:
- Sen o handa yatýp da bir rüya görmüþtün ya. Hani eþkýya saldýrmýþ ve ne kadar malýn varsa hepsini almýþlardý.

- Evet efendim.
- Bize danýþmasaydýn öyle olacaktý iþte. Ýstiþarenin bereketiyle o þer, hayra tebdil oldu. Þimdi anladýn mý sorup da yapmanýn ehemmiyetini?

- Anladým efendim.