Seyyid Ebül Vefa hazretlerinin “rahmetullahi aleyh” huzuruna bir gün, sevdiði bir tüccar gelerek;
- Efendim, duaya çok ihtiyacým var. Ýzniniz olursa para kazanmak için sefere çýkacaðým, diye arzetti.

Ebül Vefa hazretleri sabýrdan bahsetti ona.
- Ýnsan, baþýna gelen her türlü belaya sabredip, þikayet etmemesi gerekir, buyurdu.

Hiçbir þey anlamadý adam bu nasihattan.
Niçin böyle söylemiþti acaba?

Elini öptü.
Veda edip çýktý sefere.

Gerçekten de çok para kazandý.

Periþan olmuþtu

Çok mal ile geri dönüyordu ki, eþkýyalar saldýrýp, ne kadar malý varsa, yaðma edip kaçtýlar.

Periþan olmuþtu.
Üzüntüyle gelip, Ebül Vefa hazretlerine arzetti bu olanlarý.

Ve ekledi:
- Asýl niyetim Hacca gitmekti efendim. Dünya malý kazanmak deðildi.

Böyle söyleyince;
- Öyleyse birlikte gidelim, buyurdu büyük Veli.

Adam þaþýrdý:
- Þimdi mi gideceðiz efendim?
- Evet þimdi.

- Ama bugün arefe. Nasýl yetiþiriz ki efendim?
- Yetiþiriz merak etme.

Böyle buyurup, yapýþtý tüccarýn elinden.
Ve evden çýktýlar.

Birkaç adým gitmiþlerdi ki, beytullahýn önünde buldular kendilerini.
Haccý ifa edip, ayný hýzla geri döndüler.

Allah dostlarý için bunlar olaðan þeylerdir.
Çünkü Allahü teâlâdýr her þeyi yaratan.
O, her þeye kadirdir.