Adiyy bin Müsafir hazretlerinin “rahmetullahi aleyh” huzuruna bir sevdiði gelerek;
- Efendim uzun bir yolculuða çýkacaðým, duanýzý almaya geldim, diye arzetti.

Adiyy hazretleri;
- Selametle git, buyurdu.

Ve tembih etti:
- Yolda önüne vahþi hayvanlar çýkarsa, onlara hitaben; “Ey hayvanlar! Adiyy bin Müsafir’in emriyle önümden çekilin!” diye nida et.

Ve ekledi:
- Denizde yolculuk yaptýðýnda fýrtýnaya tutulup, dalgalar yükselirse, “Ey deniz! Adiyy bin Müsafir’in emriyle sakin ol!” diye nida eyle.

O kimse;
- Peki efendim, deyip çýktý yola.

Gerçekten ýssýz bir yerden geçiyordu ki, vahþi hayvanlar çýktý önüne.

Çekilin önümden!

Bu zatýn tembihini hatýrlayýp, “Çekilin önümden!” diye baðýrdý.
O anda mýh gibi durdular yerlerinde.

Baþlarý önlerinde ve mahcubiyet içinde terk ettiler o yeri.

Sonra gidip bindi bir gemiye.
Bir müddet sonra kuvvetli bir fýrtýna koptu aniden.

Dalgalar, daðlar gibi yükselince, hatýrladý yine o büyük zatýn tembihini.
Gemileri neredeyse batýyordu ki, “Ey deniz sakin ol!” diye seslendi.

O anda deniz sakinleþti.
Rüzgar durdu.

Dalgalar duruldu.
O da kurtuldu tehlikeden, yolcular da.

Önce dininizi öðrenin!

Bir gün de, birkaç genç bu zata gelip nasihat istediler.
- Önce dininizi öðrenin, buyurdu.

- Nereden öðrenelim efendim?
- Yalnýzca Ehl-i sünnet âlimlerinin kitaplarýndan, buyurdu . Çünkü bu âlimler nakli esas alýrlar.

- Ya baþkalarý?
- Onlar kendi kafasýndan da yazar ve söylerler ki, on para bile etmez.