Bir gün de Ebül Vefa hazretleri “rahmetullahi aleyh” berberde týraþ oluyordu ki, týraþýn yarýsýnda kalkýp, hýzla bir yöne doðru koþturdu.

Berber merak etti haliyle.
Niçin böyle acele gittiðine bir mânâ veremedi.

Ancak yarým saat sonra geri gelip oturdu yine berber koltuðuna.

Berber týraþa baþlayýp;
- Merak ettim efendim. Az önce öyle acil olarak nereye gitmiþtiniz diye sordu.
- Falan köye gitmiþtim, buyurdu. Orasý deniz kenarýdýr ve buraya bir günlük mesafededir.

O parayý al, bana getir!

Ve rica etti ona:
- Sen yarýn yola çýkýp o köye var. Orada þöyle þöyle bir kimse olacak. Onu bul ve kendisine; (Siz denizde seyahat ederken, Fýrtýnaya tutuldunuz. Tam geminiz batacaktý ki, eðer kurtulursak, Ebül Vefa hazretlerine onbin dinar vereceðiz diye nezrettiniz. O esnada baþý yarým týraþlý biri gelip geminizi düzeltti ve kurtuldunuz) diye söyle.

Ve ekledi:
- O parayý alýp bana getir.

Berber;
- Baþ üstüne efendim, dedi ve gidip buldu o adamý.

Bunlarý söyleyince adamcaðýz çýkarýp verdi ona onbin dinarý.
Üstelik de teþekkür etti kendisine.

Gýybet, kul hakkýna girer

Bir gün de gýybetten sordular bu zata.

Cevaben;
- Gýybet günahý, zina günahýndan zordur, buyurdu.

Sordular:
- Hikmeti ne efendim? dediler.
- Çünkü zinanýn tövbesi kabul olur, gýybetinki olmaz.

- Peki ne yapmamýz lazým efendim?
- Helallaþmaktan baþka çaresi yoktur.

- Neden efendim?
- Çünkü bu, kul hakkýna girer. Kul hakkýný dünyada ödemek kolaydýr. Ama ahirette çaresi bulunmaz.