Ýmam-ý Ali Naki hazretleri “rahmetullahi aleyh” zamanýnda, Hindistan’dan bir sihirbaz gelmiþti o memlekete.

Acayip gösteriler yaparak, halký güldürüyor veya hayrette býrakýyordu.

Bu zatý çekemeyenler o sihirbaza;
- Burada bir kimse var ki, herkes ona çok itibar ediyor. Eðer onu mahcup edebilirsen, sana bin altýn veririz, dediler.

Sihirbaz;
- O iþ kolay, dedi. Siz onu yemeðe çaðýrýn. Gerisini ben hallederim.

Yemeðe davet ettiler bu büyük Veli’yi.
Kabul edip teþrif etti.

Sihirbaz da gelip oturdu sofraya.
Büyük Veli, Bismillah deyip elini ekmeðe uzattý.

Tam bu sýrada sihirbazýn sihriyle ekmek havalandý sofradan.

Gülüþtüler ama…

Sofrada bulunanlar, kahkahalarla gülüþtüler.
Ama Allah dostu üzülmüþtü.

Bir divan yastýðýnda, aslan resmi vardý ki, büyük Veli o resme hitaben;
- Þunu yut! diye emretti.

Resim anýnda canlanýp, saldýrdý sihirbaza.
Ve parçalayýp yuttu.

Sonra o kimselere dönüp;
- Bir Allah düþmanýný, bir Hak dostuna musallat etmeyin ki, siz de böyle bir belaya çarpýlýrsýnýz, buyurdu.

Asýl marifet nedir?

Bu zat, bir sohbetinde;
- Kardeþlerim, Allahü teâlâ, kullarýný bazý þeylerle imtihan eder. Ýmtihaný kazananlar Cennete girer, buyurdu.

- Ýmtihan nasýl kazanýlýr efendim? dediler.
- Ýnsanlardan gelen sýkýntýlara sabretmekle, buyurdu. Ama bu da yetmez.

- Baþka ne lazým efendim?
- Asýl marifet, o insanlara ayrýca gül demeti sunabilmektir.

- Ama bu, çok zor hocam.
- Evet zor. Ama zoru yapabilenler kazanýr imtihaný.