Ýmam-ý azam hazretleri “rahmetullahi aleyh”, kolaylýk gösterirdi müþteriye.

Mesela fakirse,
Veya bir ahbabýysa,
Yahut kimsesiz, garip ve ihtiyarsa, kârsýz, yani maliyetine verirdi ekseriya.

Nitekim bir gün fakir bir kadýn geldi dükkanýna.
Ve kýymetli bir elbiseyi gösterip;
- Þunu bana þu fiyata ver, diye rica etti.

Hazret-i Ýmam;
- Para verme, al götür, buyurdu.

Kadýnýn yüzü asýldý:
- Benimle alay mý ediyorsun?
- Hayýr bacým, hediyem olsun. Giy de bana dua et.

Mahcup oldu bu defa.
Elbiseyi alýp çýktý.
Giderken dua ediyordu hazret-i Ýmama.

Ya geri götür…

Ýmam-ý azam hazretleri “rahmetullahi aleyh”, mal satýn alýrken de titiz davranýyor, kul hakký korkusundan kýlý kýrk yarýyordu.

Þöyle ki;
Bir gün, tüccarýn biri mal getirdi hazret-i Ýmamýn dükkanýna.

Büyük Ýmam sordu:
- Metresi ne kadar?
- Þu kadar.

Ancak fiyat düþük geldi Ýmam hazretlerine.
- Bu mal için, bu fiyat çok ucuz, buyurdu. Ya bunu geri götür, ya da pahalýya sat.

Tüccar þaþýrdý.
Hiç böyle þey görmemiþti ömründe.

Razý olduðu halde, ondan fazlasýný ödedi tüccara.
Zira aldanmak da yoktu Ýslam’da, aldatmak da.
Haram korkusu ile, çok helali terk ederdi.