Ali bin Heyti hazretleri “rahmetullahi aleyh”, Evliyanýn büyüklerindendir.

O devirde Acem þahý, Müslümanlarla savaþmayý kararlaþtýrdý.
Ordusunu alýp, Baðdat’ýn yakýnýnda karargah kurdu.

Çünkü müminlerin padiþahý Baðdat’ta otururdu o vakit.
Ama askeri az olduðundan üzüldü.

Ve gidip Gavs-ül azam Abdülkadir-i Geylani hazretlerinden “rahmetullahi aleyh” manen yardým istedi.

Büyük Veli o esnada Ali bin Heyti hazretleriyle sohbet ediyorlardý baþ baþa.

Bu haberi alýnca býraktý sohbeti.
Ali bin Heyti hazretlerine;
- Hemen kalk! Düþman tarafýna birini gönder ki, düþman askerini Baðdat’a sokmasýn, buyurdu.

Hizmetçisini gönderdi

Ali bin Heyti hazretleri;
- Baþ üstüne efendim! dedi ve eve gitti.

Hizmetçisine;
- Çabuk Acem askerlerinin olduðu yere git! buyurdu. Bir çardak altýnda üç kiþi göreceksin ki, onlar Acem þahýnýn kumandanlarýdýr. Onlara; “Kalkýp gidin buradan! Zira Ali bin Heyti böyle istiyor” de.

Ve ekledi:
- Eðer “Gitmeyiz” derlerse, Benden söylemesi, gerisini siz bilirsiniz de ve geri dön!

Hizmetçi,
- Peki deyip, çýktý yola.

Derhal çýkýp gidin!

O yere gidince, bir çardakta oturan üç kiþi gördü gerçekten.

Onlara yaklaþýp;
- Derhal çýkýp gidin bu yerden! Zira Ali bin Heyti hazretleri böyle emrediyor, dedi.

Onlar, Ali bin Heyti ismini duyar duymaz;
- Peki dediler mecburen.

Hiç itiraz etmediler.
Daha doðrusu edemediler.

Askerlerine;
- Geri dönüyoruz! tâlimatý verdiler.
Ve acele toparlanýp, Baðdat’ý terk ettiler.