Ali bin Heyti hazretleri “rahmetullahi aleyh”, güzel simalý olup, yakýþýklý bir zattý.
Ömründe bir edebi bile terk etmemiþtir.

Çok da mütevazýydý.
Hem kibar ve zarifti.

Hiçbir iþi, Ýslam’a muhalif olmamýþtý.
Zeki, akýllý ve cömertti.

Herkese þefkat ve merhametle davranýrdý.
Kendisine lazým olan bir þeyi isteseler verir ve üstelik zevk alýrdý bundan.
Zira O, baþkalarýnýn rahatýný düþünmekten, kendi menfaatini unuturdu.

Kýzma, sinirlenme!

Bir sohbetinde;
- Kardeþlerim, dünyalýk bir sebeple sakýn sinirlenmeyin, buyurdu. Öfkelenen kimsenin aklý örtülür.

Ve ilave etti:
- Þeytan da bunu fýrsat bilip, o kimsenin boynuna bir yular takar ve kolaylýkla kendi yoluna çeker onu.

Kötü arkadaþ

Bir gün de nasihat isteyen bir gence;
- Evladým, daima iyilerle birlikte olmaya bak, buyurdu. Kötü kimseler ile arkadaþ olma sakýn. Þu iki nasihati unutma.

- Onlar nedir efendim? deyince;
- Biri, iyilerle sohbet etmek, diðeri, cahillerden uzak durmaktýr, buyurdu.

Þöyle devam etti:
- Kendi kusurlarýný gör, baþkasýnýn ayýbýný görme. Çünkü baþkasýnýn günahý sana sorulmayacak.

Þöyle bitirdi:
- Dünya muhabbetini kalbine koyma. Zira dünya sevgisi, her günahýn baþýdýr.

Ne ekersek, onu biçeriz

Bir gün de;
- Kim genç iken yaþlýlara hizmet ederse, kendisi yaþlanýnca da ona hizmet eden gençler bulunur, buyurdu. Yani ne ekersek, onu biçeriz.

Ve özetledi:
- Ýyilik yapan iyilik bulur, kötülük yapan da kötülük.