Ä°mam-ı Rabbani “kuddise sirruh” hazretlerinin zamanında bir âlim bu mübarek zatın kıymetini bilmiyordu önceleri.

Onu kötülüyor, hakkında, olur olmaz kelamlar ediyordu.

Yine bir toplulukta, bu zatı kötülüyordu ki, biri kalkıp;
- Ben o zatı tanıyorum, dedi. Onun aleyhinde konuÅŸan, yarın mahÅŸer yerinde mutlaka bunun cezasını çeker.

Ancak kâr etmedi bu söz ona.
Ve devam etti Ä°mam hazretlerini kötülemeye.

O kimse, son olarak;
- Ä°ÅŸte Kur’an-ı kerim, dedi. Ä°stersen o çözsün bu ihtilafı.

Ve açıkladı:
- Ä°ki rekat namaz kılıp, o zata niyetle bir sayfa açalım Kur’andan. Ä°lk sayfanın başında hangi âyet çıkarsa, o Velinin haline iÅŸaret tutalım.

- Peki, dedi adam.

Adam mahcup oldu

Namaz kılıp, bir sayfa açtılar rastgele.
O sayfanın ilk satırındaki âyet, Hazret-i Ä°mamın halini gösteriyordu açıkça:

Åžöyle ki;
Mealen; (Onlar, dünya ticaretiyle uÄŸraÅŸsalar da, Allahü teâlâyı bir an bile unutmazlar) buyuruluyordu o âyette.

Adam bunu görünce mahcup oldu.
Kalbi döndü bir anda.
Ve talebesi olmakla ÅŸereflendi bu büyük Veli’nin.

En büyük saadet

Bir gün, bazı sevdikleri bu zata gelip;
- Ä°nsan için en büyük saadet nedir efendim? diye sordular.

Cevaben;
- En büyük saadet, Muhammed “aleyhisselam”a tâbi olmaktır, buyurdu. Çünkü ahirette kurtulmak, Ona tâbi olmaya baÄŸlıdır.

Ve izah etti:
- Çünkü Allahü teâlânın sevgisini kazanmak, Ona tâbi olmaya baÄŸlıdır. Ona tâbi olmayanı Allahü teâlâ sevmez.

Åžöyle bitirdi:
- O, öyle büyük Peygamberdir ki, kâinattaki herÅŸey Onun ÅŸerefine yaratılmış, alemlerin sahibi olan Allahü teâlâ, Onun rızasını almak istemiÅŸtir.