MüÅŸrikler, ilk Müslümanlardan hınçlarını bir türlü alamıyor, kudurdukça kuduruyorlardı.
Ebu Cehil alçağı Sümeyye hatunu “radıyallahü teâlâ anha” kırbaçlarken, bir yandan da ağır hakaretler ediyordu.
Ama o vurdukça, Sümeyye hatun “radıyallahü teâlâ anha” tevhidi haykırıyordu devamlı:
- La ilahe illallah Muhammedün Resulullah!
Ä°ÅŸte o zaman çıldırdı kâfir.
Çıktı çileden.
Mübarek kadının ayaklarına birer urgan takıp, uçlarını iki ayrı deveye baÄŸlattı.
Sonrasını tahmin edersiniz.
Evet, hayvanları ters istikametlere doÄŸru süratle sürdü.
Ve dehÅŸetli an!
Tüyler ürperten vahÅŸet tablosu!
Ä°nsanlığın yüz karası bir çılgınlık!
Ama ÅŸu imana bakınız ki, vücudu parçalanırken bile çığlık çığlığa aynı kelimeyi haykırıyordu mübarek kadın.
- La ilahe illallah Muhammedün Resulullah!
Bu mukaddes kelime, çelik bir kırbaç gibi Ebu Cehilin yüzünde ÅŸakladı.
Hazret-i Sümeyye’nin “radıyallahü teâlâ anha” temiz ruhu Cennete uçmuÅŸtu.
İşte ilk kadın şehit!
O ÅŸehitler ki, ölüm acısı duymaz.
Suale çekilmez.
Cesetleri çürümez.
Dahası, bilmediğimiz bir hayatla diridirler mezarlarında.
Çünkü ÅŸehitler ölmez.
Öldü diye gittiler
Ve Ammar “radıyallahü teâlâ anh”.
Zalimler, babası, kardeÅŸi ve annesi gözleri önünde öldürülen hazret-i Ammar’ın çıplak vücuduna çelik zırh giydirip, kızgın güneÅŸin altında bekletiyorlardı.
Hem de saatlerce.
Sıcaktan kızan demirler, vücudunu kavuruyor, kemiklerinin iliÄŸini eritiyordu.
Böylesi acıya dayanmak mümkün deÄŸildi.
Nitekim bayıldı az sonra.
Zalimler, “Öldü” diye çekip gittiler.
Nice zaman sonra kendine geldi mübarek sahabi.
Kalan kuvvetini toplayıp, binbir zorlukla Resulullah efendimiz aleyhisselamın huzuruna çıktı.
Bitkin ve çaresizdi.
Zor duyulan bir sesle;
- Ya Resulallah! Azabın her çeÅŸidini tattık, dedi.
Ve başladı ağlamaya.
Efendimiz aleyhisselam, bu çilekeÅŸ insanın gözyaÅŸlarını mübarek elleriyle silerken dua ettiler:
- Allah’ım! Ammar sülalesinden hiç kimseye Cehennem azabını tattırma!
Müminler, bir avuç kadardı o devirde.
Üstelik çoÄŸu köle, fakir ve garipti.
Azgın müÅŸrikler, bunlardan ellerine geçirdiklerini, önce tehdit ediyorlardı:
- Dön dininden!
Ama hep aynı cevabı alıyorlardı:
- La ilahe illallah Muhammedün Resulullah!
|
