Hazret-i Ömer “radıyallahü teâlâ anh”, Ä°slam askerlerini sık sık gazaya gönderirdi.
Mücahitler Medine’den ayrılınca, savaÅŸa gidenlerin evlad-ü iyalini yoklar, bir ihtiyaçları varsa hallederdi.
Ayrıca geceleri ÅŸehirde dolaşır, yardıma muhtaç bir kimse varsa, onun sıkıntısını giderirdi.
Bir gece, tebdil-i kıyafetle ÅŸehirde dolaÅŸmaya çıkmıştı yine.
Bir hanenin önünden geçiyordu ki, içerden bir kadın sesi iÅŸitti.
Durup kulak kabarttı.
Kadıncağız, dertli dertli bir ÅŸeyler söyleniyordu kendi kendine.
Diyordu ki:
“Erim savaÅŸa gitti. Biz, aç susuz kaldık evde. Halife bu halimizi biliyor mu acaba?”
Bunu duyunca yüreÄŸi sızladı.
Oradan süratle döndü eve.
Bir çuval un ve diÄŸer gıda maddelerinden sırtladığı gibi gelip çaldı o hanenin kapısını.
Kadın çıktı kapıya:
- Buyurun. Kimi aradınız?
Hazret-i Ömer, çuvalı indirdi sırtından.
- Bunu al bacım. Bir ihtiyacın olursa doğruca bana gel! dedi.
Ve dönüp gitti.
Kadın seslendi arkasından:
- Ey ihsan sahibi, sen kimsin?
Hazret-i Ömer aÄŸlayarak cevap verdi:
- Halife Ömer’im.
Hanım, nedir onlar?
Bir gün de Bizans’tan elçi gelmiÅŸti Medine’ye.
Ä°ÅŸi bitip de döneceÄŸi zaman, hazret-i Ömer’in hanımı, bir altın borç ederek güzel koku almış ve cam bir kabın içinde elçinin hanımına hediye göndermiÅŸti.
O elçinin hanımı da buna karşılık, o cam kabın içini mücevher koyup bu hanıma göndermiÅŸti.
Hazret-i Ömer, akÅŸam eve gelip de hanımının elinde o mücevheri görünce sordu:
- Hanım, nedir bu?
- Mücevher.
- Onu sormuyorum, nerden geldi?
- Elçinin hanımı bana göndermiÅŸ.
- Hayır hanım, bu senin olamaz. Derhal beytülmala koy!
- Peki ama, niye? Bizzat bana gönderilmiÅŸ bir hediye bu.
Hazret-i Ömer ciddileÅŸti ve;
- Hanım hanım! dedi hiddetle. Sen benim zevcem olmasaydın, sana böyle hediye gelir miydi?
- Gelmezdi tabii.
- Demek ki yabancı bir devletten sana bir hediye gelmiÅŸse, o, aslında Halifeye gelmiÅŸtir. Öyle deÄŸil mi?
- Evet ya Ömer, haklısın.
- Öyleyse devlete aittir bunlar. Burada senin olan, sadece o ödünç aldığın bir altındır.
Ve emretti:
- Bu mücevheri derhal gönder beytülmala!
- BaÅŸ üstüne.
Ve o gün mücevher satıldı.
Parası konuldu beytülmala.
|
