Evliyayı kiramın en büyüklerinden Ä°mam-ı Rabbani “kuddise sirruh” hazretleri, bir sohbetinde;
- Ä°badetlerden zevk duymak ve bunların yapılması güç gelmemek, Allahü teâlânın en büyük nimetlerindendir, buyurdu. Hele namazın tadını duymak, herkese nasip olmaz.
Ardından;
- Namaz kılarken hasıl olan lezzetten, nefse bir pay yoktur, buyurdu. Ä°nsan bu tadı duyarken, nefsi inlemekte, feryat etmektedir. Dünyada namazın rütbesi, derecesi, ahirette, Allahü teâlâyı görmenin yüksekliÄŸi gibidir.
Ve daha açıkladı:
- Yani dünyada insanın Allahü teâlâya en yakın bulunduÄŸu zaman, namaz kıldığı zamandır. Ahirette en yakın olduÄŸu da Allahü teâlâyı gördüÄŸü zamandır.
Åžöyle özetledi:
- Velhasıl dünyadaki bütün ibadetler, insanı namaz kılabilecek bir hale getirmek içindir. Asıl maksat, namaz kılmaktır.
Bir kalbde iki sevgi olmaz
Bir gün de sevdiÄŸi bir gence;
- Ey oÄŸlum! Allahü teâlânın sevmediÄŸi bu dünyanın arkasında koÅŸmamalıdır! buyurdu. Ne sattığını ve buna karşılık neyi aldığını düÅŸünmelidir!
Ve daha açıkladı:
- Yani dünyayı ele geçirmek için ahireti vermek ve insanlara yaranmak için Allahü teâlâyı bırakmak ahmaklıktır oÄŸlum. Dünya ile ahiret birbirinin zıddıdır, tersidir. Ä°kisinin sevgisi bir kalbde toplanamaz.
Delikanlı sordu:
- Dünya nedir ki efendim?
- Dünya, Allahü teâlânın beÄŸenmediÄŸi ÅŸeylerdir.
|
