Evliyanın büyüklerinden Seyyid Muhammed Salih “kuddise sirruh” hazretleri, bir sohbetinde;
- KardeÅŸlerim, ÅŸeytan insanı iki yerde küfre düÅŸürür, buyurdu. Yani bu iki yerde insanı kolay küfre sokar.

Sordular:
- Bu haller nelerdir efendim?
- Bunların biri öfke, diÄŸeri ÅŸehvettir.

Ve izah etti:
- Öfke anında akıl örtülür, ÅŸuur çalışmaz. Ä°nsan ne dediÄŸini, ne yaptığını bilemez. O kızgınlıkla küfre sebep olan bir sözü söyleyiverir ve imanı gider mâzallah.

Ve ekledi:
- Åžehvet de böyledir.

Niçin ibadet ediyoruz?

Bir gün de bazı sevdiklerine;
- Niçin ibadet ediyoruz, biliyor musunuz? diye sordu.

Cevaben;
- Allah emrettiÄŸi için efendim, dediler.

- Evet ama ibadet yapmakta mühim bir gayemiz, maksadımız var bizim. Onu biliyor musunuz?

Merak ettiler:
- O nedir efendim?

- Ä°manımızı kurtarmak. Namaz kılmakla, Kur’an-ı kerim okumakla, Allahü teâlâyı zikretmekle, hasılı her ibadetimizle uÄŸraÅŸtığımız tek gayemiz bu. Ä°manla ahirete gitmek.

SoÄŸuk Cehennem

Bir günkü sohbetinde de;
- Cehennemin bir de soğuk kısmı vardır, buyurdu.

Dinleyenler şaşırdılar:
- SoÄŸuk Cehennem mi dediniz efendim?

- Evet. Kur’an-ı kerimde zemherir diye geçiyor ki, soÄŸuk Cehennemi bildiriyor iÅŸte. SoÄŸuÄŸu çok ÅŸiddetlidir. Bir an dayanılmaz. Cinler, Cehennemin soÄŸuk kısmına atılacak ahirette.