Ali bin Heyti hazretleri “rahmetullahi aleyh”, bir gün bir yere gidiyordu ki, az ilerde kavga eden bir topluluða rastladý.

Yanlarýna gidince, onlardan birinin öldürülmüþ olduðunu gördü.
Ancak kimin öldürdüðü belli deðildi.

Zira herbiri, diðerinin üstüne atýyordu bu suçu.

Sordu oradakilere:
- Hanginiz öldürdünüz bu kimseyi?

Hiçbirinden ses çýkmadý.
- Siz söylemezseniz, ölünün kendine sorarým, buyurdu.

Yine söylemediler.
Bu defa ölen adamýn yanýna sokulup;
- Söyle, seni kim öldürdü? diye sordu.

O anda ölünün gözleri aralandý.
Ve doðrulup diz üzeri oturdu.

Sonra o kavga edenlerden birini göstererek;
- Ýþte þu adam boðazýmý keserek beni öldürdü, dedi.

Ve tekrar cansýz olarak düþtü topraða.
Bu kerameti yaratan, Allahü teâlâdýr.
Onun her þeye gücü yeter.

Aðzýna dikkat et!

Bir gün de bir sevdiði gelip;
- Efendim, dualarýmýn kabul olmasý için ne yapayým? diye sordu bu zata.
- Aðzýna dikkat et, buyurdu. Yani haram yeme ve yalan söyleme.

- Haram yiyenin duasý kabul olmaz mý efendim?
- Hayýr. Kýrk gün kabul olmaz.

Sevilmenin alameti

Bir gün de sohbetinde;
- Allahü teâlânýn bir kulu sevmediðinin alameti nedir, biliyor musunuz? diye sordu cemaatine.

- Bilmiyoruz efendim, dediler:

Buyurdu ki:
- Onun, ne dine, ne de dünyaya hiç faydasý olmayan boþ þeylerle uðraþmasýdýr.