Ýmam-ý Ebu Yusuf hazretleri “rahmetullahi aleyh”, Hanefi mezhebinde büyük müctehid ve Ýmam-ý azam hazretlerinin talebesidir.

Yetim olup, baþarýlýydý derslerinde.
Hazret-i Ýmam da Onun çok zeki olduðunu görüp, derslerine daha sýký baðlamak için fakir ailesinin geçimini üzerine aldý bizzat.

Nitekim kendisi anlatýyor:

- Ailem fakirdi.
Bu sebeple pek para bulunmazdý elimde.
Babam da vefat edince yetim kaldým.
Ne yapacaðýmý þaþýrmýþtým.

Ben, Ýmam-ý azam hazretlerinin medresesinde iken, bir gün annem çýkageldi aniden.

Beni bulup;
- Evladým, sen onunla bir misin? Onun ekmeði hazýr, sen ise yetimsin. Bir sanat öðrensen iyi olur, dedi.

- Peki anneciðim, dedim.

Birkaç gün derslere gitmeyince, Ýmam-ý azam hazretleri beni çaðýrýp sordu:
- Seni derslerde görmüyorum, sebep nedir?
- Geçim sýkýntýsý efendim.

- O kolay, sen derse devam et, buyurdu.
Ders bitip, talebeler daðýlýnca, bana çok para verdi.

Biterse bana gel

Ayrýca da;
- Biterse, bana gel. Sakýn ders halkamýzdan ayrýlma, buyurdu.
- Peki efendim, dedim.

Param bitmeden tekrar verirdi.
Söylememe lüzum kalmazdý.

Çok maddi ihsanýna kavuþtuðum gibi ilminden de çok nasibim oldu.
Bir tek dersini bile kaçýrmayýp, muntazam devam ettim.

Hatta oðlum ölmüþtü de cenazesinde bulunamamýþtým.
Zira cenazeye gitseydim, Onun bir tek dersini kaçýrýrdým ki, bunun acýsý, tâ kýyamete kadar bende devam ederdi.