Ahmed bin Hanbel hazretleri “rahmetullahi aleyh”, Abdullah bin Mübarek adýndaki Veliyi çok seviyor ve Onu görmeyi çok istiyordu.
Öyle ki, o Veli’nin hasretiyle geçirmiþti bir ömrünü.

Nihayet bir gün kapýsý çalýndý Ýbni Hanbel hazretlerinin.
Oðlu kapýyý açtýðýnda, hiç tanýmadýðý bir kimseyi gördü eþikte.

- Buyurun kimi aradýnýz?
- Ahmed bin Hanbel’in evi burasý mý?

- Evet efendim.
- Benim adým Abdullah bin Mübarek. Ziyarete gelmiþtim kendisini.

Çocuk bu ismi duyunca, koþtu babasýna:
- Babacýðým müjde. Çok sevdiðiniz Abdullah bin Mübarek hazretleri kapýda. Sizi ziyarete gelmiþ.

Görüþemeyeceðim

Ancak ibni Hanbel hazretleri “rahmetullahi aleyh”;
- Görüþemeyeceðim, buyurdu.

- Niçin babacýðým? Hani Onun çok seviyor, Onun hasretiyle yanýp kavruluyordunuz.
- Doðru evladým. Onu çok sevdiðim için görüþemeyeceðim.

- Hiçbir þey anlamadým babacýðým.
- Oðlum, bu fani dünyada birkaç gün görüþürsem, korkarým ayrýlýðýna dayanamam. Görüþüp ayrýlmaya, takatým yoktur.

Ve ekledi:
- Onu, öyle bir yerde görmek isterim ki, hiç ayrýlýk olmasýn, ebediyyen göreyim kendisini.

Ýyi Müslüman nasýldýr?

Bir gün bazý gençler;
- Ýyi bir Müslüman nasýl olur efendim? diye sordular bu zata.

Cevabýnda;
- Ýyi Müslüman kimseye yük olmaz, herkesin yükünü çeker, buyurdu.

Ve daha izah etti:
- Yani iyi Müslüman, kimseye yük olmaz, sýkýntý vermez. Bilakis herkesin yükünü çeker, sýkýntýsýný giderir.

- Ya namaz, oruç hocam?
- Onlar her Müslümanýn vazifesidir zaten. Elbette yapacaktýr.