Devrin halifesi, ölüm hastalýðýna yakalanmýþtý ki, vefat edeceðini anlayýnca yanýna çaðýrdý vezirini.

- Eðer bu hastalýktan ölürsem, yerime Ömer bin Abdülaziz otursun, diye vasiyet etti. Ve bunu bildiren bir ahitname yazdý kendi eliyle.

Sonra mühürleyip vezire verdi ve;
- Ben öldüðümde, bu ahitnameyi herkese oku, diye emretti.

Sonra ruhunu teslim etti.
Vezir, bütün valileri çaðýrýp, bu ahitnameyi okudu onlara.

Ömer bin Abdülaziz hazretleri de vardý aralarýnda.

Ýstifa talebinde bulundu

Ancak bunu dinleyince çok þaþýrdý.
Zira halife olarak Onun ismi geçiyordu ahitnamede.

Ancak kendisi ahiret adamýydý.
Kendisinde liyakat görmüyordu bu iþ için.
Yani herkes halife olmak isterken, O, hilafetin aðýr yükü altýna girmekten korkuyordu.

Ýsmi okunduðunda, þaþýrýp kaldý.
Ve istifa isteðinde bulundu hemen.

Ancak istifa dileði kabul olunmadý.
Halifeliði aynen tasdik olundu.

Sizden beþ þey istiyorum

Vezir, Onun koluna girerek, bir konuþma yapmasý için minbere çýkardý.
Ömer bin Abdülaziz hazretleri “rahmetullahi aleyh”, bir hutbe okudu orada.
Bu hutbesinde beþ þey talep etti onlardan.

Birincisi, halkýmdan halini bize arz edemeyen bir kimse varsa, onun halini bana haber verin.

Ýkincisi, hayýrlý iþlerimizde siz de bize yardýmcý olun ve bizi destekleyin.

Üçüncüsü, eðer hak yoldan az bile ayrýlýrsak, siz mani olup, bizi ikaz edin.

Dördüncüsü, halkýmdan hiç kimse, hiç kimsenin arkasýndan konuþup da gýybetini yapmasýn.

Beþincisi de, dünyaya veya ahirete yaramayan faydasýz þeylerle vakit geçirmeyin.