Bayezid-i Bistami hazretleri “rahmetullahi aleyh”, Evliyanýn en büyüklerindendir.

Bir gün;
- Senin mürþidin kimdir efendim? diye sordular bu zata.
- Mürþidim, bir kadýndýr, buyurdu.

Anlamadýlar:
- Kadýn mý dediniz efendim?
- Evet.

- Hiçbir þey anlamadýk efendim.

Þöyle izah etti:
- Ben, aþk-ý ilahi ile kendimden geçmiþ halde bir yolda yürüyordum ki, bir kadýna rastladým. Sýrtýnda un çuvalý vardý ve kan ter içerisinde, zor götürüyordu.

Az yardým eder misin?

Beni görünce;
- Az yardým eder misin? dedi.

Cevap olarak;
- Ýsterdim, ama benim de gücüm yetmez diyecektim ki, az ötede, kafes içinde bir aslan gözüme iliþti.

Yanýmýza gelmesi için kalbimden dua ettim.
Hayvan, kafesten çýkýp yanýmýza geldi.

Çuvalý kadýndan alýp, o aslana yükledim ve;
- Haydi bacým, bu hayvan sana yardým etsin, dedim.

Dedim ama, böyle açýk keramet gösterdiðim için de piþman olmuþtum.

Zulmettin o hayvana

Kadýn geri geldiðinde sordum.
- Aslan dediðimi yaptý mý?
- Evet yaptý, ama zulmettin o hayvana.

- Zulüm mü yaptým, neden?
- Çünkü aslan yük hayvaný deðildir. Yük taþýttýrmakla zulmettin ona.

Düþününce hak verdim kadýna.
- Doðru söylüyorsun, dedim.

Ve aðlayýp, çok istiðfar ettim.
Ýþte o günden sonra, bana;
- Senin hocan kimdir? diye sorduklarýnda, o kadýný hatýrlarým hep.

Bana mühim bir þey öðretmiþti çünkü.