Midyen bin Ahmed “rahmetullahi aleyh”, Allah adamlarýndandýr.
Eþmuni lakabýyla tanýnýr.

Dergahýnýn önünden bir dere akardý bu zatýn.
Bir gün bu derede abdest tazeliyordu ki, durdu bir ara.
Ve acele nalininin tekini çýkarýp, hýzla fýrlattý karþý duvara.

Talebeler þaþýrdýlar.
Hiçbir þey anlamamýþlardý.
Ne oldu diye birbirlerine bakýþtýlar.

Sormaya da çekindiler hocalarýna.
Aradan bir yýl geçti.

Biri geldi huzuruna

Bir gün, talebesiyle sohbet ediyordu ki, uzak diyarlardan bir talebesi çýkýp geldi bu zatýn huzuruna.

Elinde de kaðýda sarýlý bir þey vardý.
Girip selam verdi ve oturdu hocasýnýn karþýsýna.

Mübarek zat sordu:
- Ne var ne yok oralarda?
- Ýyiyiz efendim. Ancak takriben bir yýl önce garip bir hadise olmuþtu. Onu arz etmeye geldim zat-ý alinize.

- Hayrola, ne oldu?
- Efendim, evlenme çaðýnda bir kýzýmýz var bizim. O, bir gün ýssýz bir yerden geçiyormuþ ki, birden terbiyesiz bir adam çýkmýþ önüne. Sarkýntýlýk yapmak istemiþ. Kimsecikler de yokmuþ civarda.

Babamýn üstadý hürmetine

O fena adam kýzýma yaklaþýp, tam dokunmak üzereymiþ ki, kýzým kalbinden;
“Yâ Rabbi! Babamýn üstadýnýn hürmetine kurtar beni bu adamdan!” diye yalvarmýþ.

O anda bir nalin, havadan süratle gelip, o adamýn suratýna kuvvetle çarpmýþ. Adam o darbeyle cansýz yere serilmiþ. Kýzým da o nalini alýp eve getirdi.

Sonra açtý o paketi.
- Ýþte bu nalin hocam.

Eþmuni hazretleri “rahmetullahi aleyh”;
- Evet, bu, bizim nalin, buyurdu. Kýzýnýn Allahü teâlâya teslimiyeti tammýþ. Onu o edebsizden Rabbimiz kurtardý.