Ebu Said-i Ebül Hayr hazretleri “rahmetullahi aleyh”, bir vaazýnda;
- Biz, helal lokma kalmasa da, yine haram yemeyiz, buyurmuþtu.

Bunu iþiten biri, bu sözüne inanmadý.
Kendi kendine;
“Ben ona haram yedirmesini bilirim” deyip, imtihana yeltendi bu Allah adamýný.

Þöyle ki;
Biri helal, öteki haramdan iki oðlak kesip kýzarttý.
Sonra bunlarý iki ayrý tabaða koyup, bir tepsi içinde gönderdi bu zata.

Ancak tepsiyi götüren kiþinin yolda ayaðý kaydý.
Ve haram olan yere düþtü.

O sýrada bir köpek geçiyordu.
Düþen o haram eti kapýp yedi oracýkta.

Haram, köpeklere lâyýktýr

Hizmetçi, öbür tabaðý alýp geldi Ebu Said hazretlerinin “rahmetullahi aleyh” hanesine.

Ona, yoldaki hadiseden bahsetmeden;
- Bunu size filan zat gönderdi, deyip arzetti tabaðý.

Ebu Said hazretleri “rahmetullahi aleyh”;
- Haram et, köpeklere lâyýktýr. Helal ise hep helal yiyene olur nasib, buyurup aldý tabaðý.

O kiþi, hizmetçiden aldý bu haberi.
Büyüklüðünü anlayýp, talebesi olmakla þereflendi.

Ýmanýn kýymeti

Bir gün de bazý sevdikleri;
- Efendim, ahir zamanda gelecek ümmeti Cehennemden kurtaracak bir tek þey varmýþ, o nedir? diye sordular.

Cevabýnda;
- Doðru imandýr, buyurdu.

- Sadece iman mý efendim?
- Evet, yalnýzca doðru iman.

- Yani ahir zamanda imanýný kurtaran, Cehennemden kurtulacak, öyle mi efendim?
- Evet. Ehl-i sünnet üzere iman bu kadar kýymetli iþte. Bizden önceki insanlar, günaha girmemek için çaba sarfederlerdi. Ahir zamanda gelen Müslümanlar ise imanýný kaptýrmamak için uðraþmalýdýr.