Bayezid-i Bistami hazretleri “kuddise sirruh” vefat edince, sevdiklerinden biri rüyada gördü Onu.

Kendisine;
- Allahü teâlâ size ne muamele eyledi? diye sordu.

Büyük Veli þöyle anlattý:
Kabirde, bir ses duydum.
- Ey Bayezid! Bize ne getirdin? diyordu.

Dedim ki:
- Yâ ilahi! Sana lâyýk bir amel getiremedim. Huzuruna, bir sürü kusurlarýmla geldim. Günah getirdimse de, þirk getirmedim yâ Rabbi! Bu günahlarýmý, bu doðru imanýma baðýþla.

Sonra Münker-Nekir geldi.
- Rabbin kim, dinin nedir? diye sormaya baþladýlar.

Ben onlara;
- Ey melekler! Rabbimi bana sormayýn. Bilakis beni Rabbime sorun ki, beni kulu olarak kabul ediyor mu? Kabul ediyorsa, Ebedi saadete kavuþurum. Eðer kabul etmezse, yüzbin defa Rabbim Allah desem de ne fayda?

Ben nereye geldim?

Bir gün de bazý sevdikleri;
- Bize kabirden bahseder misiniz efendim, dediler.
- Hayhay, buyurup þöyle izah etti:

Ýnsan kabirde uyanýnca, þaþýrýr ve
- Ben nereye geldim? Burasý neresi? der.

Bir anda ahirete gitmiþ, mal mülk, onca servet, evlat ve haným, hepsi dünyada kalmýþtýr.

Ve ilave etti:
- Bir Ýslam âlimi; “Ýnsanlar sarhoþtur, ölünce ayýlýrlar” buyuruyor.

- Bu, ne sarhoþluðu efendim? dediler.
- Kimi mal sarhoþudur, kimi mevki makam, kimi de þöhret sarhoþu, buyurdu. Ama ölünce ayýlýrlar bu sarhoþluktan.