Bayezid-i Bistami hazretleri “kuddise sirruh” bazý sevdiklerine;
- Kardeþlerim, nefsimi ýslah için, çok çalýþtým. Uzun seneler riyazet çektim. Neticede baktým ki, nefsim hâlâ ölmemiþ.

- Ölmemiþ mi efendim? dediler.
- Evet. Belimde, gurur, riya, amelini beðenmek gibi hastalýklardan oluþan bir zünnar görüp çok aðladým.

Beþ sene daha riyazet çektim.
O zünnarý, belimden kesip attým.

Þöyle devam etti:
- Bir ömür, Rabbime kulluk ettim. Ona lâyýk ibadet yapmayý çok istedim.
Buna kavuþmak için sabahlara kadar namaz kýldým. Yine de namazlarým Ona lâyýk olmadý.

Daha ne yapmam lazým?

Ve ilave etti:
- Gözyaþlarý dökerek; Yâ ilahi! Rýzana kavuþabilmek için, daha neler yapmam lazým? diye arzettim.

O anda kalbime;
- Þu testinle þu aban yanýnda oldukça, rýzama kavuþamazsýn! diye ilham olundu.

Onlarý da attým.
Rýza-i ilahiyi kazandým.

Sonra ilham olundu ki:
- Bana kavuþmak isteyenlere; Bayezid, kýrk senedir nefsi ile uðraþtý.
Bir ömür çile çekti. Yine de bir kýrýk testisiyle, bir de eski abasý yanýnda bulundukça, Ona kavuþamadý. Siz, bu halinizle nasýl kavuþursunuz? diye söyle.

Hangisi daha sevap?

Bir gün de;
- Ýnsanlara yardým etmek mi daha sevaptýr, nafile ibadet mý efendim? diye sordular.

Cevabýnda;
- Din kardeþini bir sýkýntýdan kurtarmak, bir sene nafile ibadet yapmaktan daha sevaptýr, buyurdu.

Sordular:
- Din kisvesi altýnda dünya menfaati saðlayan kimse için ne dersiniz efendim?
- O, insanlarýn en alçaðýdýr, buyurdu.