Bayezid-i Bistami hazretlerine “kuddise sirruh”, bir Müslüman geldi bir gün.

Ve arzetti:
- Efendim, otuz yýldýr gündüzleri oruç tutuyor, geceleri namaz kýlýyorum. Ama manevi bir ilerleme olmuyor. Acaba sebep nedir?

Büyük Veli, kalb gözüyle gence bakýp;
- Senin iþin zor, buyurdu. Üçyüz sene ibadet etsen de bu nefs engelinle bir yere varamazsýn.

Adam sordu:
- Ýlacý yok mudur bunun?
- Var ama, yapamazsýn.

Senin ilacýn budur

Adam heyecanlandý:
- Aman hocam, zor olsun. Nedir o, lütfen söyleyin.
- Pekâlâ, eski bir elbise giyeceksin. Eline bir torba ceviz alýp, seni tanýyanlarýn göreceði bir yerde, çocuklara seslenip;
- Ey çocuklar! Bana bir tokat vurana, bir tane ceviz var! diye baðýracaksýn. Yapar mýsýn bunu?

Adamcaðýz;
- Yok hocam, dedi. Baþka bir þey söyleyin, onu yapayým.
- Senin ilacýn budur, buyurdu. Yolumuzun esasý, nefsi terbiye etmektir. Bunu yapabilirsen, bu yolda ilerlersin.

Ýyi insan nasýldýr?

Bir gün de;
- Ýyi insan nasýl olur efendim? diye sordular bu zata.

Cevabýnda;
- Kim Ýslam’a hizmet ederse, o iyi insandýr, buyurdu.

Þöyle devam etti:
- Ýyi insan olmak için, evvela helale, harama dikkat etmek gerekir. Onun mahluklarýna merhametli olmak da, iyi insan olmanýn, bir þartýdýr.

Ve ekledi:
- Bir de sohbet-i salihine devam etmelidir ki, bu da mühimdir.