Abdullah-ý Ýsfehani hazretleri “rahmetullahi aleyh”, Ýsfehan’da yetiþen büyük Velilerdendir.

Hocasý bir gün ona;
- Evladým, sen þimdi Mýsýr’a git. Orada bir zat var ki, zamanýn kutbudur. Onunla görüþ ve gel, buyurdu.

Genç Abdullah;
- Baþ üstüne hocam, dedi.

Ve çýktý yola. Ancak eþkýyalar onu tutup, bir yere hapsettiler.
Hem de ellerini baðlayarak.

Bir gün sonra, yanýnda nur yüzlü bir zat peydah oldu.
Ellerini çözüp;
- Haydi çýk, yoluna devam et, buyurdu. Aradýðýn zat benim.

Hapisten çýkýp yola koyuldu.
Ve Mýsýr’a vasýl oldu.

Ýstersen birlikte gidelim

Ýyi de kimdi bu zat?
Hem sonra Onu nerede bulacaktý?

Onu tanýyor muydu insanlar?
O böyle düþünürken, biri geldi yanýna:

- Buraya bir Evliya zat teþrif etti. Zamanýn kutbuymuþ. Ebül Abbas-ý Mürsi diyorlar kendisine. Ben Ona gidiyorum, istersen birlikte gidelim, dedi.

Ve gittiler.
O zatý görünce þaþýrdý.
Zira kendisi hapisten kurtaran zatýn tâ kendisiydi.

En büyük düþman

Bu zat, bir gün;
- Sen en büyük düþmanýný tanýyor musun? diye sordu bir talebesine.

Delikanlý þaþýrdý:
- Benim düþmaným yok ki hocam.
- Var evladým. Hem de çok güçlü bir düþmanýn var senin.

- Benim düþmaným kim olabilir ki efendim?
- O, senin içinde evladým. Senin nefsin. Bu gün günah iþletip, yarýn Cehennemde yakmak istiyor seni. Bundan büyük düþman olur mu?