Ebu Hafs-ý Haddad hazretleri “rahmetullahi aleyh”, Ýslam âlimlerindendir.
Bir kýza âþýk olmuþtu gençliðinde.

Bu aþkla yanýyor, ona kavuþmak için, çareler arýyordu.
Dostlarý, kendisine;
- Filan yerde bir yahudi büyücü var. Senin derdine, ancak o çare bulur, dediler.

- Pekâlâ, deyip gitti o yahudiye.

Durumu anlatýp;
- Derdimin çaresini bul, diye rica etti.

Büyücü:
- Yaparým, ama bir þartla, dedi. Kýrk gün, hiç iyi bir amel yapmayacaksýn. Sihrimin tesir etmesi için bu þart.

Ama sihir tesir etmedi

Ebu Hafs;
- Peki yapmam, dedi.

Kýrkýncý gün, büyücü sihrini yaptý ona.
Lakin Ebu Hafs muradýna kavuþamadý.

Yahudi büyücü de, çok hayret etmiþti.
Kendisine;
- Sen mutlaka iyi bir iþ yapmýþsýn, dedi. Yoksa benim sihrim muhakkak tutardý.

Ebu Hafs;
- Hatýrlamýyorum, dedi. Kýrk gündür, iyi bir iþ yapmadým.
- Hiç mi yapmadýn?

Yoldan bir taþ kaldýrdým

Ebu Hafs düþünüp;
- Sadece yol üstünde, bir taþ gördüm. Kimse düþmesin diye, alýp bir kenara koydum, dedi. Bu olabilir mi?

Büyücü;
- Olabilir, dedi. Sen kýrk gün, sadece bir tek iyi iþ yaptýn. Yine de Rabbin seni terk etmediyse, korkma, dedi. O, muradýnýn hepsini ihsan eder.

Ve izah etti:
- Zira senin, halis niyetle iþlediðin tek bir amel, benim, kýrk yýl yaptýðým sihrime engel oldu.

Bu sözden, Ebu Hafsýn kalbine ateþ düþtü.
O gün tövbe etti Rabbine.

Yahudi de, duygulanýp, imanla þereflendi.