Abdülvehhab-ý Þarani hazretleri “rahmetullahi aleyh” zamanýnda Emir Muhammed adýnda bir Müslüman þöyle anlatýyor:

Arkadaþlarla oturmuþ konuþuyorduk.
Âlim ve Velilerden “rahmetullahi aleyhim”, onlarýn kerametlerinden konuþurken, laf döndü dolaþtý Abdülvehhab Þarani hazretlerine geldi.

Ancak bu zat hakkýnda menfi þeyler söylediler.
Ýleri geri laflar ettiler.

Ben de iyi tanýmýyordum kendisini.
Onun için onlara uyup, ben de o büyük zatýn þanýna yakýþmayan kelamlar ettim.

Ýþin esasýný bilmiyordum zira.
Velhasýl ben de bu gýybete karýþmýþtým.
Ama rahmani bir rüya gördüm o gece.

Ordu sýnýrda bekliyordu

Þöyle ki;
Mýsýr’da karýþýklýk çýkýp, düzen bozulmuþ.
Bunu düzeltmek için, bir ordu geliyormuþ.

Derken az sonra geldi o ordu.
Ancak þehre girmiyor, sýnýrda bekliyordu.

Biz merakla beklerken, ordu kumandaný;
- Bu þehre, sahibinden izin almadan giremeyiz, dedi.

Þehrin sahibi kimdir?

Ahali sordu:
- Þehrin sahibi kimdir ki ey kumandan!
- Abdülvehhab-ý Þarani hazretleridir, dedi. Bu ülkenin manevi sahibi odur.

O anda uyandým.
Ve anladým hatamý.

Koþtum hemen bu büyük Velinin huzurlarýna.

Beni görünce;
- Bize gelmek için ille de bir rüya mý görmeniz gerekirdi? buyurdu.

Ellerini öpüp özür diledim.
Ve bir daha ayrýlmadým yanýndan.