Abdülvehhab-ý Þarani hazretlerine;
- Ýyi insan nasýl olur efendim? diye sordular bir gün.

Cevabýnda;
- Ýyi insan, gece gün, kendini hesaba çeker ki, ahirette Cehenneme girmesin, buyurdu.

Ve ekledi:
- O, dünya düþüncesini, kalbinden çýkarýp atar. Cehennem ateþinden kurtulmaya çare arar.

Bir gün de sohbetinde;
- Kardeþlerim, uzun emeli çýkarýn gönlünüzden. Zira ecel çok yakýnýmýzdadýr. Kimseyi kötü bilmeyin. Su-i zan etmeyin kimseye.

Neden çok günahtýr?

Dinleyenler;
- Su-i zan çok mu günahtýr efendim? diye sordular.

Þöyle anlattý:
- Bir Müslüman, çok nafile ibadetler yapsa ve bunlardan kazandýðý sevaplarý terazinin bir gözüne koysalar, öbür kefesine de bir tek su-i zan günahý konsa, günah kefesi aðýr gelir.

- Hikmeti ne efendim?
- Çünkü bu, kul hakkýdýr ve vebali çok büyüktür. Helallýk alýnmaz da ahirete kalýrsa, çaresi bulunmaz.

En büyük sermaye

Bir gün de sevdiklerine;
- Mümin için en büyük sermaye, günah iþlememektir, buyurdu.

Ve ekledi:
- Zira þimdi kabirdekiler, iþledikleri günahlar için büyük piþmanlýk içindeler. Ama faydasý yok.

- Neden efendim? dediler.
- Çünkü ömür bitti. Geri dönüþ yok. Yani imtihan bitti. Dünyada iken piþman olsalardý iþe yarardý belki.

Sordular:
- Piþmanlýk tövbe midir efendim?
- Evet. Günahýna tövbe eden, hiç günah iþlememiþ gibidir.