Muhammed bin Eslem hazretleri “rahmetullahi aleyh” tam vefat edeceði sýrada talebesinden biri yanýna gelip;
- Efendim, dýþarýda insanlar toplanmýþ sizi görmek istiyorlar, dedi.

Cevaben;
- Þimdi Rabbimle olmak istiyorum, buyurdu.

- Kimse ile görüþmeyecek misiniz efendim?
- Hayýr. Rabbime kavuþmak istiyorum. Nasýl bu dünyaya yalnýz geldimse yine yalnýz giderim. Kabre yalnýz girer, meleklere yalnýz veririm cevabý.

Þöyle devam etti:
- Mezarýmdan yalnýz kalkar, Rabbimin huzuruna yalnýz çýkar, yalnýz olarak veririm hesabýmý. Mizanda amellerim tartýlýrken yalnýz olur, Sýrat üzerinde de yalnýz ilerlerim. Bunca tehlikelerde bir arkadaþa muhtaçken hep yalnýz olacaðým.

Þöyle bitirdi:
- Madem ki buralarda beni yalnýz býrakýr bu insanlar, þimdi onlarla olsam neye yarar?

Ve kelime-i þehadeti söyleyip vefat etti.

Namaz, dinin direðidir

Bir gün de sohbetinde;
- Namaz, dinin direðidir, buyurdu. Namaz kýlan, dinini doðrultur. Kýlmayan yýkar.

Sordular:
- Namaz, insaný kötülüklerden alýkormuþ öyle mi efendim?
- Evet. Ankebut suresinde mealen; “Doðru kýlýnan namaz, insaný kötülüklerden elbette uzaklaþtýrýr” buyuruluyor.

- Ama bazýlarý hem namaz kýlýyor, hem de kötü iþler yapýyor.
- Ýnsaný kötülüklerden koruyan namaz, kabul olan namazdýr. Her namaz deðil.

- Hangi namaz kabul olur hocam?
- Farzlarýna, vaciblerine, sünnetlerine hatta müstehaplarýna tam uyarak kýlýnan namazý Allahü teâlâ kabul eder. Bu kiþi, istese de kötülük yapamaz artýk.